Bądź na bieżąco - RSS

Prometeizm i mesjanizm w III części „Dziadów” Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 27 lutego 2011

Z zamykającej „Prolog” wypowiedzi Ducha wiadomo, że Konrad jako wyjątkowa i wyizolowana ze zbiorowości jednostka może być wyposażony w ogromną i wszechstronną siłę:

„Ludzie! każdy z was mógłby, samotny, więziony,
Myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony.”

Jako jednostka o wielkiej indywidualności staje się reprezentantem całego narodu, jego cierpień oraz prawa do szczęścia i wolności. Załamany klęską sprawy narodowej śpiewa pieśń wzywającą do zemsty i krwawego odwetu na wrogu, a następnie jako poeta próbuje odsłonić narodową przyszłość. Pieśń Konrada zostaje jednak przez współwięźnia – Księdza potępiona jako „pieśń szatańska”, a odkrycie przyszłości za pomocą poetyckiej wyobraźni okazuje się niemożliwe. Konrad nie może więc zrealizować swoich [...]   więcej »

Tagi: , ,