Bądź na bieżąco - RSS

Wisława Szymborska „Fotografia z 11 września” – interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 6 kwietnia 2011

Wiersz Wisławy Szymborskiej Fotografia z 11 września jest jedną z pierwszych, literackich reakcji na wydarzenia wrześniowe 2001 roku. Poetka znana jest ze swojej „czujności” na wydarzenia naszego czasu, który nie tylko „jest polityczny”, ale też często wskutek tej polityczności zbrodniczy. W tomie Chwila oprócz omawianej Fotografii... znaleźć można również liryk Jacyś ludzie przedstawiający dramat uchodźstwa i wojny, tułaczki i bezdomności, a z wcześniejszych publikacji chociażby - Terrorysta on patrzy.

Wiersz odebrany został przez krytykę bardzo skrajnie – pojawiły się nawet głosy, że Noblistka niepotrzebnie ów wiersz popełniła. Z pewnością brak mu dynamiki i puenty, do jakiej przyzwyczaiła nas poetka, ale odrzucenie tych elementów było jednak konieczne, aby uwypuklić, [...]   więcej »

Tagi: ,

Dramat poety – emigranta ukazany w wierszu Czesława Miłosza „Moja wierna mowo”

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 30 marca 2011

Utwór pochodzi z emigracyjnego tomu „Miasto bez imienia”. Napisany został w formie apostrofy do wiernej mowy, która jest symbolem języka ojczystego, Polski i polskości. Zwrot „moja wierna mowo” pojawia się trzykrotnie. Podkreślone zostały w ten sposób cechy wierności, poczucie przynależności poety emigranta do ojczyzny.

Zwrotka pierwsza i ostatnia zawiera charakterystyczny motyw rytuału - stawianie przed ołtarzem miseczek z kolorami. Jest to czynność niemal magiczna, sprowadzająca mowę ojczystą do sfery sacrum. Ten rytuał poety ulega jednak, w obliczu wspomnianych strof, charakterystycznemu przetworzeniu.

W pierwszej zwrotce wyraża świadectwo miłości i wierności wobec mowy ojczystej słowami „służyłem Tobie”. W ostatniej stanowiącej deklarację służby poetyckiej, pojawia [...]   więcej »

Tagi: ,

Tragizm pokolenia Kolumbów w wierszu Krzysztofa Kamila Baczyńskiego „Z głową na karabinie” – interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 12 marca 2011

Utwór napisany jest w formie bezpośredniej wypowiedzi lirycznej poety - żołnierza. Świadczą o tym użyte zaimki w pierwszej osobie liczby pojedynczej („ja”, „mnie”). Tematem wiersza jest dramatyczny spór z losem, okrucieństwem historii, a kompozycja tekstu oparta jest na kontraście. Rzeczywistości wojennej, tragicznej sytuacji poety - żołnierza, przeciwstawione zostało pragnienie życia, wspomnienie beztroskich lat. Charakterystyczne jest powtórzenie anaforycznego zwrotu („a mnie przecież”), podkreślające ów kontrast. Pierwsze dwa wersy wprowadzają ważny motyw wirującego kręgu:

„Nocą słyszę, jak coraz bliżej
drżąc i grając krąg się zaciska”.

Krąg to rzeczywistość okupacji, przeczucie zbliżającej się śmierci (metafora pętli). Motyw ten wprowadza ponadto element akcji („zaciska si [...]   więcej »

Tagi: ,

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 10 marca 2011

W kwietniu 1939 r. Władysław Broniewski napisał wiersz „Bagnet na broń”. Był to wiersz - apel, utwór nawiązujący do tradycji poezji tyrtejskiej, czyli poezji wzywającej do walki w obronie ojczyzny i do gotowości oddania życia za swój kraj. Po tragedii polskiego września 1939 roku, czyli po rozbiciu armii polskiej przez hitlerowców, powstaje “Żołnierz polski”, wiersz zupełnie inny w swej wymowie i nastroju:

„Ze spuszczoną głową, powoli
Idzie żołnierz z niemieckiej niewoli”.

Brak tu już patetycznego i pełnego poczucia siły apelu, pojawiło się natomiast przygnębienie i rozpacz, wynikające z poniesionej klęski. Świat przedstawiony w wierszu składa się na obraz pełen smutku i rezygnacji. Polski żołnierz jest rozbrojony, z czapki został mu zdarty orzełek. Chociaż walczył boh [...]   więcej »

Tagi: ,

Konstanty Ildefons Gałczyński „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 9 marca 2011

Konstanty Ildefons Gałczyński napisał ten wiersz pod wrażeniem jednego z epizodów wojny obronnej, tzw. polskiego września 1939 r. Wiersz był w zamierzeniu poety hołdem złożonym bohaterskim żołnierzom, którym dane było bronić półwyspu wchodzącego w skład portu w Gdańsku. Na Westerplatte spadły pierwsze pociski hitlerowskie, to właśnie tu rozpoczęła się druga wojna światowa.

„W Gdańsku staliśmy jak mur,
Gwiżdżąc na szwabską armatę”.

W dniach od 1 do 7 września 1939 roku trwała bohaterska, można rzec heroiczna, obrona Westerplatte prowadzona przez nieliczną załogę przed przeważającymi liczebnie i o wiele lepiej uzbrojonymi niemieckimi żołnierzami. Hitlerowcy zaatakowali z pokładu okrętu Schleswig-Holstein, z samolotów i lądu. Obrońcom Westerplatte dano rozkaz, aby bronili si [...]   więcej »

Tagi: ,

Norwid Fortepian Szopena interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 8 marca 2011
Analiza artystyczna wiersza Cypriana Kamila Norwida – „Fortepian Szopena”

Wiersz „Fortepian Szopena”, w którym Cyprian Kamil Norwid przywołuje postać i twórczość Fryderyka Szopena, jest wyrazem hołdu poety dla wielkiego pianisty. Utwór ten powstał na przełomie 1863 i 1864 roku, a inspiracją dla poety stało się wyrzucenie na bruk przez żołnierzy carskich fortepianu tego wielkiego muzyka.
Rozpoczynając analizę wiersza dostrzegamy na początku jego wyraźny podział na trzy części. W trzech pierwszych zwrotkach poeta przedstawia wizerunek genialnego kompozytora, co stanowi pretekst do snucia rozważań dotyczących istoty sztuki i aktu tworzenia. W postaci umierającego Chopina poeta dostrzega ideał piękna, nawiązując do postaci znakomitego rzeźbiarza Pigmaliona.
Kolejne trzy zwrotki stanowią anal [...]   więcej »
Tagi: , ,

Czesław Miłosz Oeconomia divina interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 18 lutego 2011

Wiersz „Oeconomia divina” pochodzący z tomu „Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada” z roku 1974 ukazuje obraz świata, pozostawionego bez nadzoru Boga:

„Bóg (…)
Najdotkliwiej upokorzy ludzi,
Pozwoliwszy im działać jak tylko zapragną…”.

Świat taki pełen jest moralnego i duchowego zamętu. Gubi się w nim gdzieś sens i realność:

„Z drzew, polnych kamieni, nawet cytryn na stole
Uciekła materialność i widmo ich
Okazywało się pustką, dymem na kliszy”.

Ludzie, utraciwszy wiarę w wartości przekazane im przez Wszechmogącego, skazali samych siebie na unicestwienie. Ostatnie wersy utworu nawiązują do biblijnej wizji Sądu Ostatecznego. Nagi tłum oczekuje jednakże daremnie dnia Sądu, ponieważ ciało pozbawione duszy nie może zostać zbawione:

„Za mało uzasadnione
Były praca i odpoczynek
I twarz i włosy i bi [...]   więcej »

Tagi: ,

Czesław Miłosz Sroczość interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 18 lutego 2011

„Sroczość” pochodzi z tomu „Król Popiel i inne wiersze” wydanego w roku 1962. Wiersz Czesława Miłosza może wydawać się na pierwszy rzut oka utworem niezupełnie poważnym. Powagę wzbudza dopiero, pojawiające się w ostatnim wersie filozoficzne odwołanie do „sporu o uniwersalia”. Ta zaskakująca aluzja poddaje poszukującemu czytelnikowi klucz do interpretacji wiersza. Miłosz stawia pytanie – czy pojęciu ogólnemu, takiemu jak na przykład „sroczość”, odpowiada w przyrodzie coś, co rzeczywiście istnieje, czy może jest to jedynie wyraz, forma językowa? Poeta zapytuje czy „srocze serce”, „włochate nozdrze nad dziobem” stanowią wystarczające przesłanki, by utworzyć nową nazwę. Okazuje się, że każdy byt, który chcemy opisać poddajemy aut [...]   więcej »

Tagi: ,

Czesław Miłosz Piosenka o porcelanie interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 18 lutego 2011

„Piosenka o porcelanie” – ten wiersz Czesława Miłosza pochodzi z tomu „Światło dzienne” z 1953 roku. Dwa pojęcia podane w tytule: piosenka i porcelana określają znaczenie i sens wiersza. Piosenka ogólnie uważana za gatunek lekki jest czymś radosnym, beztroskim. Porcelana kojarzy się z kruchością, sztuką, artystą. Tak więc już sam tytuł sugeruje, że będziemy mieli do czynienia z utworem lekkim, mówiącym o pięknie i zachwycie nad sztuką.

To wrażenie potęguje dobór słów jakimi poeta opisuje świat przedstawiony w wierszu. Nie stosuje brutalizacji języka, często za to pojawiają się zdrobnienia (jutrzenka, wietrzyk, rzeczka, spodeczki, uszka). Miłosz niczym malarz sięga po jasne kolory i światło (różowe spodeczki, kwieciste filiżanki, świecidełka).

Estetyzowanie to służy poecie do przekazania [...]   więcej »

Tagi: ,

Józef Czechowicz Śmierć interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 12 lutego 2011

Śmierć jako punkt odniesienia do spraw tego świata – poezja Józefa Czechowicza.

Wiersz ten pochodzi z pierwszego tomu poezji Józefa Czechowicza „Kamień” wydanego nakładem „Reflektora” w lipcu 1927 roku. Wiersze poety z tego okresu naznaczone są taką samą liryczną tonacją, co cała ówczesna twórczość nowatorska. Odznaczają się niespokojnym rytmem, szybkim i nieregularnym tempem wiersza, naśladującym tempo współczesnego życia oraz dysonansowymi zestawieniami. Występuje w tej liryce odczucie nieskończoności, które wynika z fascynacji bogactwem życia i mnogością jego przejawów. Utwory mówiące o nowym świecie cywilizacji, maszyn, miast, o doświadczeniach i przeżyciach ich mieszkańców nie kończyły się optymistycznie. Pojawiały się w nich niepewnoś [...]   więcej »

Tagi: , ,