Bądź na bieżąco - RSS

Konstanty Ildefons Gałczyński – „Serwus, Madonna” – analiza i interpretacja dzieła literackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 26 stycznia 2011

Niechaj tam inni księgi piszą.

W ten właśnie sposób rozpoczyna się utwór K. I. Gałczyńskiego „Serwus, Madonna”. Wers ten wyraźnie został nacechowany wewnętrznymi odczuciami podmiotu lirycznego z silnym zaakcentowaniem słowa „inni”, którego rola w liryku urasta do rangi symbolu – symbolu poezji pięknej, harmonijnej i spokojnej zarazem, nieadekwatnej jednak do życia i stylu poetyckiego podmiotu lirycznego. Sprecyzowany więc już w pierwszym wersie nadrzędny sens utworu można odczytywać jako typowe wyznanie artysty. Utożsamianie podmiotu lirycznego z poetą ma podłoże czysto historyczno-literackie i związane jest z często pojawiającym się toposem deklaracji wewnętrznej niemocy tworzenia. Postawa taka widoczna jest w trzecim wersie pierwszej strofy liryku: [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Edgar Allan Poe – „Skradziony list” – analiza i interpretacja dzieła literackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 25 stycznia 2011

Świat kreślony na kartach noweli Edgara Allana Poe „Skradziony list” poddany został próbie zracjonalizowania i urzeczywistnienia, zwłaszcza za sprawą daleko posuniętych opisów zastanej przez czytelnika sytuacji fabularnej. Już na początku utworu zakomunikowane zostaje miejsce oraz czas (chociaż to drugie poddane zostało uogólnieniu na cały wiek XIX). Czytamy tu bowiem następujące zdanie: „Było to w Paryżu, jesienią 18.. r.”. Zastanawiać może zatem, przewaga której epoki i którego stylu myślenia, stała się głównym budulcem przy konstruowaniu postaci, zwłaszcza C. A. Dupina, którego analityczny umysł, jakże charakterystyczny dla oświecenia, zaskakuje czasem nietuzinkową odskocznią ku intuicji. Wyraźnie jednak przeważa w nim ta pierwsza sfera epis [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Adam Mickiewicz – „Do samotności” – analiza i interpretacja dzieła literackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 24 stycznia 2011

Mickiewicz rozpoczyna swój liryk od apostrofy do tytułowej samotności, którą utożsamia z wodą, życiodajnym źródłem energii. Owe sprowadzenie nienamacalnego, abstrakcyjnego pojęcia do sfery zmysłowej percepcji jest ciekawym sposobem na przedstawienie „nieprzedstawialnego” – stanu emocjonalnego podmiotu lirycznego. Tym stanem jest niezaprzeczalnie samotność, trudniejszy do sprecyzowania jest natomiast stosunek podmiotu do swej kondycji. Czy jest to predylekcja, czy może abominacja, a może jedno i drugie w zakamuflowanej formie ambiwalencji?

Utwór powstał wiosną 1832 roku. Data roczna może być w pewnym sensie kluczem do prawidłowego odczytania intencji autora, albo chociaż próbą odnalezienia dzięki niej odpowiedzi na problem zachodzącej w wierszu dysharmonii pomiędzy optymistycz [...]   więcej »

Tagi: , ,

Wisława Szymborska – Miniatura średniowieczna interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

Wiersz ten jest pozornie opisem dzieła malarskiego. Jest to pretekst do ukazania sztuki średniowiecznej. Są to: kontrastowość, idealizacja i naiwność czy prymitywizm – pojęcia w sztuce, które nie mają zabarwienia pejoratywnego.

Poetka stosuje dużo neologizmów, przymiotników w stopniu najwyższym oraz zdrobnień: najjedwabniejszy, przenajśmieszniejszy, najfeudalniejszy. Podkreślają one skłonność sztuki średniowiecznej do idealizacji.

Naiwność i kontrastowość w sztuce średniowiecznej pozwala oddzielić dobro i zło, co służy celom dydaktycznym, pouczającym. Stosunek autorki do przedstawionego świata jest żartobliwie – ironiczny.

Tagi: ,

Juliusz Słowacki – Smutno mi Boże interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

Refleksje Juliusza Słowackiego nad własnym losem w hymnie „Smutno mi, Boże!”.

Wiersz „Smutno mi, Boże” został napisany podczas podróży Słowackiego. Wiersz ma modlitewny, nastrojowy, smutny nastrój. Napisany w formie modlitwy, tok litanijny podkreśla refren „Smutno mi, Boże”. Poeta zaczyna utwór od ukazania otoczenia, w którym się znalazł: niebo, zachód słońca. Jest zachwycony pięknem, które go otacza, co podkreśla jeszcze bardziej nastrój smutku. Kolejne zwrotki zawierają uzasadnienie smutnego nastroju, poeta otwiera serce przed Bogiem. Smutek spowodowany jest ogromną tęsknotą za krajem, losem tułacza, niepewnością losu. Ostatnia zwrotka mówi o przemijaniu czasu i znikomości losu ludzkiego, w ujęciu perspektywy makro kosmicznej – „Bóg – człowiek, niebo – ocean”.

Wiersz ten został napisan [...]   więcej »

Tagi: ,

Bogurodzica interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

Bogurodzica” – najstarsza polska pieśń religijna.

Czas powstania i rodowód literacki utworu:

Badacze przyjmują najczęściej, że „Bogurodzica”, pieśń religijna, maryjna powstała w pierwszej połowie XIII w. Najstarszy zachowany rękopis pieśni z nutami pochodzi z 1407 roku, a pierwszy zachowany druk z 1506 r. „Bogurodzica” z czasem stała się również hymnem bojowym, niemal hymnem narodowym, według Jana Długosza to carmen patrium – „pieśń ojczyźniana”.

Odczytanie i analiza tekstu:

W pierwszej zwrotce wierni zwracają się do matki boskiej, sławionej, chwalonej przez Boga, aby zjednała i zesłała swego syna. W drugiej zwracają się do syna Boga, aby przez wzgląd na swego chrzciciela usłyszał głosy, spełnił pragnienia, czyli dał dostatni, pobożny pobyt na ziemi i zbawienie wieczne [...]   więcej »

Tagi: ,

Tadeusz Różewicz – Zostawcie nas interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

Wiersz Tadeusza Różewicza „Zostawcie nas” składa się z szesnastu wersów. W utworze podmiot liryczny wypowiada się w liczbie mnogiej (podmiot zbiorowy), na co wskazują zaimki: nas, my, naszą. Wiersz rozpoczyna się i kończy bezpośrednim zwrotem do adresata „zostawcie nas”. Podmiot liryczny mówi w imieniu pokolenia, które przeżyło wojnę. Zwraca się do ludzi nie mających doświadczeń z okresu okupacji, z apelem „zapomnijcie o nas”. Podmiot liryczny nie chce powrotu do koszmarnych wspomnień, boi się często powracających obrazów śmierci i cierpień ludzi. Ludzie ci doświadczyli czegoś wyjątkowo okrutnego, ich marzeniem było wtedy przeobrazić się w coś innego, w jakąś istotę, nawet najbardziej odrażającą. Pragnęli oni odgrodzić się od strasznej rzeczywistości.

Podmiot liryczny apeluje do powojenneg [...]   więcej »

Tagi: ,

Wielki Testament Villon interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

„Wielki Testament” Franciszka Villon’a jako wyraz bolesnego rozdwojenia.

Testament to ostatnia wola zmarłego.

Franciszek Villon żył w latach 1431 – 1463. Studiował na Uniwersytecie Paryskim. Był łotrzykiem, ale także znakomitym poetą. W „Wielkim Testamencie” przejawiają się dwa nurty. Pierwszy – refleksyjny, poważny, mówiący o przemijaniu i śmierci. Drugi – żartobliwy, ironiczny, ukazujący rubasznie śmierć jako proces rozkładu ciała ludzkiego. Nieuchronność śmierci jest powodem bolesnego rozdwojenia, między złem a poczuciem strachu, między szpetotą życia a urodą sztuki.

Tagi: , ,

Juliusz Słowacki – Testament mój interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

Przesłanie do przyjaciół i narodu w wierszu „Testament mój” Juliusza Słowackiego.

„Testament mój” został napisany na przełomie lat 1839-1840. Wiersz ten przypomina typowe założenia testamentu – ostatnia wola zmarłego, dotycząca rozporządzeń majątkowych. Pisany przez chorego poetę jakby w poczuciu zbliżającej się śmierci, jest pełnym smutku i goryczy pożegnaniem matki i świata oraz rozliczeniem i podsumowaniem życia i własnej twórczości. W wierszu wyraźnie przeplatają się dwa wątki. Z jednej strony jest to osobiste wyznanie podmiotu lirycznego skierowane do najbliższych przyjaciół, z drugiej zaś apel wygłaszany do całego narodu.

Życie wytyczyło podmiotowi lirycznemu typową ścieżkę romantyka. Mówi o tym poeta, gdy ze smutkiem stwierdza o swoim osamotnieniu i niezrozumieniu jego poe [...]   więcej »

Tagi: , , ,