Bądź na bieżąco - RSS

  • Wypracowania

Mity greckie streszczenia

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 17 marca 2011
Mit o Edypie

Lajos poślubił Jokastę. Zasmucony był jednak długą bezdzietnością. W tajemnicy zasięgnął rady wyroczni delfickiej. Dowiedział się, że zostanie zabity przez syna i odtrącił Jokastę. Wtedy ona zemściła się na nim, upijając go i zwabiając w swoje ramiona. Po dziewięciu miesiącach Lajos przebił niemowlęciu nogi gwoździem i porzucił. Znalazł je pasterz koryncki i nadał imię Edyp. Wiele lat później Edyp udał się do wyroczni delfickiej, gdzie dowiedział się prawdy. Postanowił opuścić Korynt. Na drodze przypadkowo spotkał Lajosa i zabił go. Gdy przybył do miasta Teby, uwolnił je od Sfinksa, odgadując jego zagadkę. Tebańczycy proklamowali Edypa królem. On zaś poślubił Jokastę nie wiedząc, że jest jego matką. Pewnego dnia Teby nawi [...]   więcej »
Tagi: , , ,

Przypowieści streszczenie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 16 marca 2011
Przypowieść o bogaczu i Łazarzu

Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior. Spędzał życie dzień w dzień świetnie się bawiąc. U bramy jego pałacu leżał natomiast żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz, który posilał się odpadkami ze stołu bogacza.
Żebrak umarł i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. Zawołał więc:
„Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza: niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.
Na co Abraham odpowiedział: „Wspomnij synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę. Teraz on tu doznaje pociechy, a ty męk [...]   więcej »
Tagi: , ,

Spór Ingres – Delacroix

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 14 marca 2011
Pierwszym, którego nazwano „młodym romantykiem” był Théodore Géricault. Razem z Delacroix podziwiał i kopiował Rubensa, Tycjana, zachwycał się Rembrandtem i Caravaggiem. Prekursorskie dzieła Géricault były mocno wpisane w całą francuską tradycję, sztukę przełomu XVIII i XIX wieku, a jednocześnie bezwzględnie zrywały z dotychczasowym przesłaniem malarstwa francuskiego.

W 1824 roku, kiedy umarł Géricault, Jean Auguste Dominique Ingres miał już lat 44, a jego późniejszy rywal, Eugène Delacroix - 26. W ciągu następnych lat artyści ci starli się w sporze, który odcisnął się tym silniejszym piętnem na życiu kulturalnym Paryża, iż obydwaj byli dalecy od dominującego wówczas malarstwa akademickiego. Wielu ówczesnych pisarzy, krytyków i filozofów silnie angażowało się, [...]   więcej »
Tagi: , , , ,

Architektura polska pierwszej połowy XX wieku

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 13 marca 2011
W polskiej architekturze do drugiej wojny światowej można wyróżnić trzy nurty:

Pierwszy nurt, związany z tradycjami rodzimej architektury (budowle o charakterze narodowym) przejawiał się w dwóch wydaniach:
- formy typowe dla polskiego renesansu, neoklasycyzmu (dworki), np. stosowano renesansową attykę, arkady, kolumny, polskie dachy np. wiadukt mostu Poniatowskiego, budynki dworcowe w Gdyni, Żyrardowie, Koninie, Kielcach.
- formy wzorowane na architekturze Stanisława Witkiewicza zainspirowanej ludowym, drewnianym budownictwem Podhala. Budynki miały dekoracyjny charakter - stosowano proste, zrytmizowane formy np.: pawilon Józefa Czajkowskiego na wystawie paryskiej w 1925 roku; kościół św. Rocha w Białymstoku Oskara Sosnowskiego; zespół gmachów Wyższej Szkoły Handlowej w Warsza [...]   więcej »
Tagi: , , , ,

Tragizm pokolenia Kolumbów w wierszu Krzysztofa Kamila Baczyńskiego „Z głową na karabinie” – interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 12 marca 2011

Utwór napisany jest w formie bezpośredniej wypowiedzi lirycznej poety - żołnierza. Świadczą o tym użyte zaimki w pierwszej osobie liczby pojedynczej („ja”, „mnie”). Tematem wiersza jest dramatyczny spór z losem, okrucieństwem historii, a kompozycja tekstu oparta jest na kontraście. Rzeczywistości wojennej, tragicznej sytuacji poety - żołnierza, przeciwstawione zostało pragnienie życia, wspomnienie beztroskich lat. Charakterystyczne jest powtórzenie anaforycznego zwrotu („a mnie przecież”), podkreślające ów kontrast. Pierwsze dwa wersy wprowadzają ważny motyw wirującego kręgu:

„Nocą słyszę, jak coraz bliżej
drżąc i grając krąg się zaciska”.

Krąg to rzeczywistość okupacji, przeczucie zbliżającej się śmierci (metafora pętli). Motyw ten wprowadza ponadto element akcji („zaciska si [...]   więcej »

Tagi: ,

Cyprian Kamil Norwid – sylwetka artysty

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 11 marca 2011
Cyprian Kamil Norwid urodził się 24 listopada 1821 roku we wsi Laskowo – Głuchy niedaleko Warszawy. Należy do drugiego pokolenia romantyków, debiutującego około 1840 roku. Kształcił się w warszawskim gimnazjum, potem w szkole malarskiej pod kierunkiem J. K. Minasowicza. W 1842 roku Norwid wyjechał za granicę. Przebywał w Niemczech, we Włoszech, gdzie spotkał innych wybitnych polskich romantyków: Adama Mickiewicza, Zygmunta Krasińskiego, Bohdana Zaleskiego. W roku 1849 artysta osiadł na stałe w Paryżu, gdzie poznał Juliusza Słowackiego, Aleksandra Hercena, Iwana Turgieniewa i Fryderyka Chopina. Opuścił Paryż na krótko i podjął pracę w Nowym Jorku przy organizacji wystawy światowej. W 1854 roku powrócił do Europy. Krótko przebywał w Berlinie, a następnie [...]   więcej »
Tagi: ,

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 10 marca 2011

W kwietniu 1939 r. Władysław Broniewski napisał wiersz „Bagnet na broń”. Był to wiersz - apel, utwór nawiązujący do tradycji poezji tyrtejskiej, czyli poezji wzywającej do walki w obronie ojczyzny i do gotowości oddania życia za swój kraj. Po tragedii polskiego września 1939 roku, czyli po rozbiciu armii polskiej przez hitlerowców, powstaje “Żołnierz polski”, wiersz zupełnie inny w swej wymowie i nastroju:

„Ze spuszczoną głową, powoli
Idzie żołnierz z niemieckiej niewoli”.

Brak tu już patetycznego i pełnego poczucia siły apelu, pojawiło się natomiast przygnębienie i rozpacz, wynikające z poniesionej klęski. Świat przedstawiony w wierszu składa się na obraz pełen smutku i rezygnacji. Polski żołnierz jest rozbrojony, z czapki został mu zdarty orzełek. Chociaż walczył boh [...]   więcej »

Tagi: ,

Konstanty Ildefons Gałczyński „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 9 marca 2011

Konstanty Ildefons Gałczyński napisał ten wiersz pod wrażeniem jednego z epizodów wojny obronnej, tzw. polskiego września 1939 r. Wiersz był w zamierzeniu poety hołdem złożonym bohaterskim żołnierzom, którym dane było bronić półwyspu wchodzącego w skład portu w Gdańsku. Na Westerplatte spadły pierwsze pociski hitlerowskie, to właśnie tu rozpoczęła się druga wojna światowa.

„W Gdańsku staliśmy jak mur,
Gwiżdżąc na szwabską armatę”.

W dniach od 1 do 7 września 1939 roku trwała bohaterska, można rzec heroiczna, obrona Westerplatte prowadzona przez nieliczną załogę przed przeważającymi liczebnie i o wiele lepiej uzbrojonymi niemieckimi żołnierzami. Hitlerowcy zaatakowali z pokładu okrętu Schleswig-Holstein, z samolotów i lądu. Obrońcom Westerplatte dano rozkaz, aby bronili si [...]   więcej »

Tagi: ,

Norwid Fortepian Szopena interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 8 marca 2011
Analiza artystyczna wiersza Cypriana Kamila Norwida – „Fortepian Szopena”

Wiersz „Fortepian Szopena”, w którym Cyprian Kamil Norwid przywołuje postać i twórczość Fryderyka Szopena, jest wyrazem hołdu poety dla wielkiego pianisty. Utwór ten powstał na przełomie 1863 i 1864 roku, a inspiracją dla poety stało się wyrzucenie na bruk przez żołnierzy carskich fortepianu tego wielkiego muzyka.
Rozpoczynając analizę wiersza dostrzegamy na początku jego wyraźny podział na trzy części. W trzech pierwszych zwrotkach poeta przedstawia wizerunek genialnego kompozytora, co stanowi pretekst do snucia rozważań dotyczących istoty sztuki i aktu tworzenia. W postaci umierającego Chopina poeta dostrzega ideał piękna, nawiązując do postaci znakomitego rzeźbiarza Pigmaliona.
Kolejne trzy zwrotki stanowią anal [...]   więcej »
Tagi: , ,

Dorobek literacki i artystyczny Juliusza Słowackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 7 marca 2011
Dorobek literacki i artystyczny Juliusza Słowackiego – znaczenie jego twórczości.

Juliusz Słowacki dopiero w kilkadziesiąt lat po śmierci został uznany za jednego z wieszczów narodowych i czołowego twórcę dramatu narodowego. Jego poezja była powszechnie niedoceniana, nie rozumiano wielkości jego dzieł, krytykowano je argumentując to ich nienarodowym charakterem. Odmienne od uznanego już mickiewiczowskiego wzorca poezji utwory Słowackiego musiały więc wśród pierwszych czytelników spotkać się z dezaprobatą. „Nowy” poeta, świadomy w pełni swojej odrębności, znalazł się zatem w sytuacji ostrego konfliktu z czytającą publicznością, która jego propozycji przyjąć jeszcze nie była w stanie. Jedynie Zygmunt Krasiński dostrzegł, iż młody pisarz otwiera no [...]   więcej »
Tagi: ,