Bądź na bieżąco - RSS

  • Wypracowania

Lekcja polskiego “Syzyfowe prace”

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011

Streszczenie fragmentu "Lekcja polskiego" z "Syzyfowych prac" Stefana Żeromskiego.

Bernard Zygier został wydalony z gimnazjum w Warszawie za swoją nieprawomyślność i trafił do Klerykowa. Między uczniami krążyły różne pogłoski o nim, ale nikt nie miał wiadomości autentycznych. Zaraz został otoczony szczególniejszą opieką. Codziennie ktoś upoważniony go pilnował i rewidował jego tornister. Zygier był dobrym uczniem, ale miał trudności z uczęszczaniem na lekcje języka polskiego. Władze szkoły zabraniały mu chodzenia na wykłady profesora Sztettera. Dopiero po upływie miesiąca dały swe zezwolenie. Zygier od razu na swojej pierwszej lekcji został zauważony przez nauczyciela. Ten, aby sprawdzić jego umiejętności, kazał mu czytać wskazany urywek oraz rozeb [...]   więcej »

Tagi: ,

Aleksander Puszkin – “Eugeniusz Oniegin” analiza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011

Ocena moralna postępowania Eugeniusza Oniegina – bohatera poematu Aleksandra Puszkina.

„Eugeniusz Oniegin” jest poematem poetyckim o fragmentarycznej akcji, pomiędzy wątki której Puszkin wplótł opisy pór roku na wsi rosyjskiej, opisy Moskwy oraz swoje własne refleksje. Akcja poematu rozgrywa się w pierwszej połowie XIX w. w Rosji. Głównego bohatera Eugeniusza Oniegina poznajemy od jego najmłodszych lat życia, a później jako dorosłego młodzieńca. Puszkin krytycznie ocenia swojego bohatera. Widzimy w nim kobieciarza, eleganta i człowieka, którego nigdy nie zajmowała nauka, co najwyżej popisującego się znajomością dzieł pisarzy romantycznych. Puszkin w postaci Oniegina nakreślił obraz bohatera „pseudoromantycznego”. Eugeniusz to postać chwiejna, nie umiej [...]   więcej »

Tagi: ,

Opis przeżyć wewnętrznych

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011

Tego dnia nic nie zapowiadało katastrofy. Miałem wspaniały nastrój. Wszyscy rozmawialiśmy o popołudniowej dyskotece. Dziewczyny wymieniały uwagi na temat ubrań. My zaś patrzyliśmy na nie z politowaniem. Radośnie powitaliśmy nauczyciela fizyki. On jednak nie podzielał naszego entuzjazmu. Z obawą patrzyliśmy na jego chmurną minę. Ogarnął nas lęk, gdy pan zbyt długo wpatrywał się w nasze oceny. W napięciu śledziliśmy jego ruchy. Ciszę jednak przerwał głos nauczyciela:

- Zauważyłem, że macie bardzo mało ocen, więc postanowiłem przeznaczyć tę lekcję na odpytywanie.

Gdy usłyszałem te słowa, po plecach przeszedł mi zimny dreszcz. Przecież ja nic się nie uczyłem, nawet nie zajrzałem do książki – pomyślałem.

Nagle ponownie usłyszałem nauczyciela:

- Do odpowiedzi proszę numer...

W tym momencie pocz [...]   więcej »

Tagi: ,

“Pan Tadeusz” recenzja filmu

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011

Przykładowa recenzja filmu obejrzanego w kinie.

Filmowa adaptacja poematu Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” zrealizowana została przez Andrzeja Wajdę. Według mnie jest to największe dzieło kinematografii polskiej ostatnich lat. Reżyser po raz kolejny udowodnił swój kunszt, tworząc film ciekawy i zajmujący.

Moim zdaniem epopeja narodowa została przedstawiona pięknie. Zachwyciło mnie tu wszystko: gra aktorska, zdjęcia, scenografia, humor. Na uwagę zasługują zwłaszcza odtwórcy głównych ról: Daniel Olbrychski, Andrzej Seweryn, Marek Kondrat, Grażyna Szapołowska, Michał Żebrowski, Bogusław Linda i Alicja Bachleda-Curuś. Praca ich polegała przede wszystkim na perfekcyjnym recytowaniu strof Mickiewicza. Osobiście uważam, że wszyscy bohaterowie „Pana Tadeusza” zagrali znako [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Mistrz i Małgorzata opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011

Zasady rządzące światem ukazane w powieści Michała Bułhakowa – „Mistrz i Małgorzata”.

Powieść „Mistrz i Małgorzata” Michała Bułhakowa stanowi jego wizję porządku etycznego i moralnego świata. Autor stawia pytania o zasady, jakie powinny nami kierować w życiu.

W powieści Bułhakowa przedstawiony jest zinterpretowany szyderczo i satyrycznie świat. Utwór przedstawia świat dwupoziomowy: biblijny i moskiewski – uzupełniające się wzajemnie. Autor ukazuje obraz świata, w którym rządzi kłamstwo, siła i bezprawie. Życie w Moskwie zdominowane jest przez komunistyczny system totalitarny. To takie miasto, gdzie w upały dają do picia tylko napój morelowy, gdzie potępia się ohydną i dekadencką kulturę Zachodu, ale ukradkiem tęskni do paryskiej mody. Znajdujemy się już w latach [...]   więcej »

Tagi: , , , ,

Jan Kochanowski – Serce roście

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011

Poetyckie rozważania o życiu w pieśni J. Kochanowskiego „Serce roście...”

Utwór rozpoczyna opis rozkwitającej przyrody wiosennej. Jeszcze do niedawna wszystko było skute lodem, teraz natura budzi się do życia. Przyroda maluje świat różnymi kolorami. Ten krótki opis jest tylko tłem do wypowiedzenia myśli o ludzkim życiu.

Zmiany w przyrodzie przypominają nam, że nie ma nic trwałego. Człowiek musi zachować równowagę duchową. W utworze zawarta jest refleksja o ludzkim życiu. Największą wartością człowieka jest czyste sumienie, ono dostarcza radości i zapewnia spokój. Człowiek dręczony niepokojem nie potrafi cieszyć się z tego, co posiada.

Pieśń kończy apostrofa skierowana do „dobrej myśli”. Podmiot liryczny uważa, że radość gości wszędzie tam, gdzie żyją ludzie uczciwi, nieza [...]   więcej »

Tagi: ,

Albert Camus – Dżuma opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011

Postawa bohaterów powieści Alberta Camus „Dżuma” wobec niebezpieczeństwa grożącego ludziom.

Akcja powieści „Dżuma” rozgrywa się wyłącznie w granicach miasta Oran. Sam tytuł książki sugeruje, że celem pisarza było ukazanie historii ludzkiej walki z szalejącą w Oranie epidemią dżumy. Jednak tak naprawdę dżuma była metaforą, pretekstem, dzięki któremu Albert Camus ukazał zjawisko o wiele szersze i głębsze znaczeniowo. Do najpowszechniejszych wykładni metaforycznego sensu choroby należy interpretowanie dżumy jako metafory śmierci. Istotą utworu są więc różne postawy ludzkie wobec śmierci. Inną wykładnią jest traktowanie dżumy jako metafory zła w ogóle. Zło towarzyszy człowiekowi od początku jego dziejów, jest przeciwieństwem Dobra i przyjmuje nie [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Egzystencjalizm w Dżumie

Kategoria: Filozofia   |   Dodano: 22 stycznia 2011

Egzystencjalizm to kierunek w filozofii, który rozwinął się i rozpowszechnił po II wojnie światowej, ale do jego powstania przyczynili się w latach dwudziestych poprzedniego stulecia dwaj filozofowie niemieccy: Martin Heidegger i Karl Jaspers. Swój rozgłos zawdzięcza egzystencjalizm przede wszystkim Jean-Paul Sartre’owi i Albertowi Camusowi.

Uwaga wszystkich egzystencjalistów skupia się wokół problematyki jednostki ludzkiej (roli, miejsca w świecie) oraz sensu życia. Życiu ludzkiemu towarzyszy stałe zagrożenie, trzeba przecież tak niewiele, aby unicestwić człowieka. Stąd ciągła troska o własną egzystencję, stąd lęk i niepokój. Nastroje te pogłębiają się, gdy człowiek uprzytomni sobie, że nie ma w nim nic stałego, perspektywa przyszłości człowieka jest ogranic [...]   więcej »

Tagi: , ,

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze śmiercią opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

„Rozmowa Mistrza Polikarpa ze śmiercią” jest utworem średniowiecznym pochodzącym z XV w. i ma formę moralitetu. Wyraża średniowieczny światopogląd i stosunek do życia, według którego należało żyć uczciwie i poprawnie, aby uczynkami zapracować na nagrodę w niebie.

Utwór ma charakter dydaktyczno – parenetyczny. Charakterystyczny jest też opis wyglądu śmierci – „kościotrup”. Jest to również charakterystyczny opis w sztuce średniowiecznej – „danse macabre”. Najbardziej znany moralitet średniowieczny to angielski utwór „Everyman”.

Tagi: ,

Święty Aleksy i święty Franciszek

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011

Sylwetki św. Aleksego i św. Franciszka (refleksje).

Franciszek z Asyżu, właściwie Giovanni Bernardone (ok. 1181 – 1226), kaznodzieja wędrowny, reformator religii, syn bogatego kupca. W 1206 roku rozdał swój majątek ubogim i rozpoczął pracę kaznodziejską, nawołując do surowego ubóstwa i miłości bliźniego, przy czym główną cechą jego postawy była radość życia i miłość przyrody. Idee św. Franciszka były bliskie ruchom plebejskim (zwłaszcza waldensom), jednak nie popadł on w konflikt z Kościołem, który dostrzegł w powstającym z jego inicjatywy zgromadzeniu franciszkanów przeciwwagę antykościelnych ruchów plebejskich. Franciszek z Asyżu został kanonizowany. Postać św. Franciszka znalazła odbicie w utworach literackich i sztuce.

Św. Aleksy był potomkiem książęcego, rzymskiego rodu. Już w d [...]   więcej »

Tagi: , ,