Bądź na bieżąco - RSS

Jan Kasprowicz “Hymny” opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 17 lutego 2011

„Hymny” Jana Kasprowicza na tle poznanej dotąd poezji hymnicznej.

W literaturze Młodej Polski już od pierwszych wystąpień programowych aż po dzieła powstające u progu pierwszej wojny światowej – toczyła się dyskusja na temat fundamentalnych wartości. Najczęściej poruszaną sprawą staje się znów, jak w epoce romantyzmu, relacja: człowiek – Bóg. Zainteresowanie różnie pojmowaną problematyką religijną jest charakterystyczne dla całej literatury europejskiej końca XIX i początków XX wieku, pojawiało się również często w epokach poprzednich.

W cyklu „Hymnów” Jana Kasprowicza powstałych w 1902 roku (część I: „Ginącemu światu”, część II: „Salve Regina”) przewija się wiele motywów związanych właśnie z problematyką religijną: człowiek zmagający się z bezsensem swojej [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Recenzja spektaklu teatralnego “Zemsta”

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 17 lutego 2011

Ten spektakl teatralny obejrzałbym jeszcze raz.

Do obejrzenia tego spektaklu wyświetlanego w Teatrze Telewizji skłoniła mnie świadomość, że jest to adaptacja lektury opracowywanej w szkole – słynnej „Zemsty” Aleksandra Fredry. Wbrew dość powszechnej opinii panującej wśród uczniów, muszę przyznać, że ten dramat jest wart przeczytania, a szczególnie obejrzenia. Co za tym przemawia?

Spektakl wyreżyserowany został przez Jana Świderskiego, a jego premiera telewizyjna miała miejsce w roku 1972. W rolach głównych wystąpili: Jan Świderski (Cześnik Raptusiewicz), Joanna Jędryka (Klara), Czesław Wołłejko (Rejent Milczek), Krzysztof Kalczyński (Wacław), Emilia Krakowska (Podstolina) i Wojciech Pokora (Papkin).

Głównym wątkiem w „Zemście” jest zatarg Cześnika z Rejentem, a także miłość W [...]   więcej »

Tagi: ,

Wizja świata i człowieka w literaturze socrealistycznej

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 16 lutego 2011

Reakcja na czarno – białą, uproszczoną i wyidealizowaną wizję świata i człowieka w literaturze socrealistycznej w poezji Andrzeja Bursy, Stanisława Barańczaka i Adama Zagajewskiego.

Okres stalinizacji literatury i kultury polskiej otwiera zjazd szczeciński w styczniu 1949 roku. Zjazd ten potwierdził podporządkowanie w sferze kultury wartości narodowych interesom imperium. Przyjęta wówczas dyrektywa realizmu socjalistycznego zamykała literaturę polską w gorsecie schematyzmu formy i prymitywizmu treści. Wszystkie instytucje literackie podporządkowane zostały administracji partyjnej bądź rządowej, w związkach twórczych decydujący głos w sprawach środowiskowych i artystycznych miały podstawowe organizacje partyjne. Także cenzura realizowała politykę kulturalną partii [...]   więcej »

Tagi: , , , ,

Tych ludzi chciałbym w swoim życiu spotkać

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 15 lutego 2011

Dzięki lekturze książki „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego dowiedziałem się jak wyglądało życie w okupowanym kraju. Żyli wtedy ludzie, którzy mimo trudnej sytuacji starali się walczyć o wyzwolenie ojczyzny. Nie uznawali kompromisów, ani ucieczki wymieniając ciosy z o wiele silniejszym przeciwnikiem. Dzięki tym cechom oraz swoim czynom na zawsze pozostaną w pamięci przyszłych pokoleń.

Piszę tu oczywiście o bohaterach wspomnianej książki, czyli Alku, Rudym i Zośce. Stanowili oni dobrze zgrany zespół. Jako przyjaciele byli prawdziwym przykładem dla innych. Potrafili zawsze dotrzymywać przyjaźni bez względu na okoliczności.
Szczególnie mocno związani byli ze sobą Jan Bytnar i Tadeusz Zawadzki. Kochali się jak bracia, będąc dla siebie szczególnie mocnym oparciem w trudnych chwi [...]   więcej »

Tagi: ,

Kreacjonizm i mimetyzm w literaturze

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 15 lutego 2011

Mimetyzm a kreacjonizm jako metody twórcze w literaturze. Którą z tych metod uważasz za bardziej adekwatną do wyrażania problemów?

Mimetyzm i kreacjonizm to całkowicie odmienne koncepcje procesu twórczego. Realizm charakterystyczny przede wszystkim dla prozy dziewiętnastowiecznej odwołujący się do natury, czerpiący inspiracje zazwyczaj z życia codziennego to metoda, w której artysta najpierw przeżywa, odczuwa, by następnie uczucie to przelać na papier. W prozie kreacyjnej przeżywanie idzie krok w krok z kształtowaniem. Artysta nie tylko wypowiada swoje uczucia, ale je także – w miarę wypowiadania – kształtuje, wzbogaca. Czasem do wyrażenia problemów odpowiedni staje się język prosty, opowiadający, czasem zaś język kreujący rzeczywistość według wyobrażeń i doświadczeń pisarza.

W prozie dwu [...]   więcej »

Tagi: , , , , , ,

Chłopi mitologizacja wsi

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 14 lutego 2011

Jak uwzniośla i mitologizuje atmosferę wsi Władysław Reymont, a jak film Jana Rybkowskiego „Chłopi”?

Powieść „Chłopi” Reymonta zawiera syntetyczny obraz wsi. Opisane zostały tu przede wszystkim stosunki oraz nastroje panujące w pouwłaszczeniowej wsi polskiej znajdującej się na terenie zaboru rosyjskiego. Bohaterem jest tu zbiorowość. W losy tej chłopskiej gromady wpisana została refleksja na temat uniwersalnych wyznaczników ludzkiej egzystencji.

Reymont nie osadza swoich bohaterów w konkretnym czasie i przestrzeni. Życie lipeckich chłopów trudno jest związać z konkretnym historycznym czasem. Wiemy jedynie, że akcja powieści obejmuje rok kalendarzowy, jesteśmy świadkami przemian pór roku, widzimy prace chłopów charakterystyczne dla każdej z nich. W życiu bohaterów bardziej [...]   więcej »

Tagi: , ,

Charakterystyka grup społecznych ukazanych w „Panu Tadeuszu”

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 14 lutego 2011

Utwór Pan Tadeusz opisuje życie i obyczaje szlachty w schyłkowym okresie Rzeczypospolitej szlacheckiej. Przedstawione epizody z ich udziałem wyraźnie zarysowują obraz społeczeństwa, które można podzielić na kilka zasadniczych grup: arystokrację, zamożne ziemiaństwo, szlachtę sprawującą urzędy oraz szlachtę zaściankową.

Przedstawicielem arystokracji był Hrabia. Na podstawie jego zachowań, upodobań i wyglądzie jesteśmy w stanie scharakteryzować tę warstwę społeczną w sposób bardzo drobiazgowy. Zasadniczą ich cechą była względna obojętność na losy ojczyzny oraz przesadna fascynacja kulturą francuską. Objawiała się ona specyficznym wyglądem (ubiór Hrabiego stanowił biały surdut) oraz wielkim zamiłowaniem do utworów o miłości. Hrabia posiadał także swoistą dus [...]   więcej »

Tagi: , , , ,

Pozytywizm problematyka

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 13 lutego 2011

Jakie problemy i dlaczego były istotne dla pozytywistów? W swoich rozważaniach odwołaj się do utworów A. Asnyka, M. Konopnickiej, E. Orzeszkowej i B. Prusa.

W okresie pozytywizmu można zauważyć wiele problemów, które ukształtowały się głównie pod wpływem sytuacji narodowej w kraju. Postulaty pozytywistów tyczyły się głównie tych aktualnych wydarzeń. Zaliczmy do nich na przykład odwołania w literaturze do powstania styczniowego, nawoływania do przeciwstawienia się zaborcy, polityce rusyfikacyjnej, pojawiały się hasła odbudowy gospodarczej kraju. Te patriotyczne idee głównie eksponowane były w literaturze epoki: powieściach, felietonach, rozprawach. Do pisarzy, którzy odcisnęli największe piętno na prozie w tym okresie należeli Adam Asnyk, Maria Konopnicka, [...]   więcej »

Tagi: , , , , ,

Pan Tadeusz bigos

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 13 lutego 2011

„Pan Tadeusz” – księga IV – Dyplomatyka i łowy (826 - 845) – analiza fragmentu.

„W kociołkach bigos grzano; w słowach wydać trudno
Bigosu smak przedziwny, kolor i woń cudną;
Słów tylko brzęk usłyszy i rymów porządek,
Ale treści ich miejski nie pojmie żołądek.
Aby cenić litewskie pieśni i potrawy,
Trzeba mieć zdrowie, na wsi żyć, wracać z obławy.

Przecież i bez tych przypraw potrawą nie lada
Jest bigos, bo się z jarzyn dobrych sztucznie składa.
Bierze się doń siekana, kwaszona kapusta,
Która, wedle przysłowia, sama idzie w usta;
Zamknięta w kotle, łonem wilgotnym okrywa
Wyszukanego cząstki najlepsze mięsiwa;
I praży się, aż ogień wszystkie z niej wyciśnie
Soki żywne, aż z brzegów naczynia war pryśnie
I powietrze dokoła zionie aromatem.

Bigos już gotów. Strzelcy z trzykrotnym wiwatem,
Zb [...]   więcej »

Tagi: ,

Józef Czechowicz Śmierć interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 12 lutego 2011

Śmierć jako punkt odniesienia do spraw tego świata – poezja Józefa Czechowicza.

Wiersz ten pochodzi z pierwszego tomu poezji Józefa Czechowicza „Kamień” wydanego nakładem „Reflektora” w lipcu 1927 roku. Wiersze poety z tego okresu naznaczone są taką samą liryczną tonacją, co cała ówczesna twórczość nowatorska. Odznaczają się niespokojnym rytmem, szybkim i nieregularnym tempem wiersza, naśladującym tempo współczesnego życia oraz dysonansowymi zestawieniami. Występuje w tej liryce odczucie nieskończoności, które wynika z fascynacji bogactwem życia i mnogością jego przejawów. Utwory mówiące o nowym świecie cywilizacji, maszyn, miast, o doświadczeniach i przeżyciach ich mieszkańców nie kończyły się optymistycznie. Pojawiały się w nich niepewnoś [...]   więcej »

Tagi: , ,