Bądź na bieżąco - RSS

Konstanty Ildefons Gałczyński „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 9 marca 2011

Konstanty Ildefons Gałczyński napisał ten wiersz pod wrażeniem jednego z epizodów wojny obronnej, tzw. polskiego września 1939 r. Wiersz był w zamierzeniu poety hołdem złożonym bohaterskim żołnierzom, którym dane było bronić półwyspu wchodzącego w skład portu w Gdańsku. Na Westerplatte spadły pierwsze pociski hitlerowskie, to właśnie tu rozpoczęła się druga wojna światowa.

„W Gdańsku staliśmy jak mur,
Gwiżdżąc na szwabską armatę”.

W dniach od 1 do 7 września 1939 roku trwała bohaterska, można rzec heroiczna, obrona Westerplatte prowadzona przez nieliczną załogę przed przeważającymi liczebnie i o wiele lepiej uzbrojonymi niemieckimi żołnierzami. Hitlerowcy zaatakowali z pokładu okrętu Schleswig-Holstein, z samolotów i lądu. Obrońcom Westerplatte dano rozkaz, aby bronili si [...]   więcej »

Tagi: ,

Norwid Fortepian Szopena interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 8 marca 2011
Analiza artystyczna wiersza Cypriana Kamila Norwida – „Fortepian Szopena”

Wiersz „Fortepian Szopena”, w którym Cyprian Kamil Norwid przywołuje postać i twórczość Fryderyka Szopena, jest wyrazem hołdu poety dla wielkiego pianisty. Utwór ten powstał na przełomie 1863 i 1864 roku, a inspiracją dla poety stało się wyrzucenie na bruk przez żołnierzy carskich fortepianu tego wielkiego muzyka.
Rozpoczynając analizę wiersza dostrzegamy na początku jego wyraźny podział na trzy części. W trzech pierwszych zwrotkach poeta przedstawia wizerunek genialnego kompozytora, co stanowi pretekst do snucia rozważań dotyczących istoty sztuki i aktu tworzenia. W postaci umierającego Chopina poeta dostrzega ideał piękna, nawiązując do postaci znakomitego rzeźbiarza Pigmaliona.
Kolejne trzy zwrotki stanowią anal [...]   więcej »
Tagi: , ,

Dorobek literacki i artystyczny Juliusza Słowackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 7 marca 2011
Dorobek literacki i artystyczny Juliusza Słowackiego – znaczenie jego twórczości.

Juliusz Słowacki dopiero w kilkadziesiąt lat po śmierci został uznany za jednego z wieszczów narodowych i czołowego twórcę dramatu narodowego. Jego poezja była powszechnie niedoceniana, nie rozumiano wielkości jego dzieł, krytykowano je argumentując to ich nienarodowym charakterem. Odmienne od uznanego już mickiewiczowskiego wzorca poezji utwory Słowackiego musiały więc wśród pierwszych czytelników spotkać się z dezaprobatą. „Nowy” poeta, świadomy w pełni swojej odrębności, znalazł się zatem w sytuacji ostrego konfliktu z czytającą publicznością, która jego propozycji przyjąć jeszcze nie była w stanie. Jedynie Zygmunt Krasiński dostrzegł, iż młody pisarz otwiera no [...]   więcej »
Tagi: ,

Charakterystyka obozu arystokratycznego i rewolucyjnego w „Nie-boskiej komedii” Zygmunta Krasińskiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 5 marca 2011

W dramacie Zygmunta Krasińskiego mamy do czynienia z dwoma bohaterami romantycznymi: hrabią Henrykiem i Pankracym. Obejmują oni dowództwo nad przeciwnymi sobie obozami. Hrabia Henryk decyduje się stanąć po stronie arystokratów, naprzeciw których stają „demokraci”. Autor dokonuje szczegółowej analizy zarówno jednej, jak i drugiej strony konfliktu. Stanowiska i racje polityczne dwóch sił społecznych: arystokracji i ludu najpełniej wyraża polemika między ich przywódcami zamykająca trzecią część dramatu.

Pankracy mówi o nieuchronnym końcu arystokracji. Widzi w niej jedynie starą, zdegenerowaną klasę, która powinna ustąpić miejsca młodemu pokoleniu. Przewodzący przez wiele lat życiu narodu członkowie tej warstwy społecznej popełnili wiele zbrodni. Pankracy wskazuje swój cel, kt [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Tyrtejskie tony w liryce Juliusza Słowackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 5 marca 2011

„Tyrtejskie tony” pojawiały się w wielu utworach okresu romantyzmu. W duchu tyrteizmu tworzyli oprócz Juliusza Słowackiego również Adam Mickiewicz czy Zygmunt Krasiński. Wypada już chyba na wstępie zauważyć, że czasy, w których żyli ci poeci z pewnością nie należały do łatwych, a sytuacja Polaków była bardzo ciężka. Okoliczności te zmuszały ich do posługiwania się w swoich utworach takimi, a nie innymi środkami wyrazu.

Tyrteizm, jak wiadomo, to idea bohaterstwa, walki o wolność, niepodległość. Termin ten wywodzi się od patriotycznej poezji Tyrtejosa. Idee te reprezentują prawie wszystkie utwory Juliusza Słowackiego. Wystarczy wspomnieć o poemacie „Anhelli”, „Lilla Weneda”, „Król Duch” czy „Beniowski”, w których poeta przedstawia oryginalne mesjanistyczne idee. [...]   więcej »

Tagi: ,

Romantyzm w malarstwie i muzyce

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 2 marca 2011

Romantyzm jako styl w muzyce łącznie z neoromantyzmem obejmuje nieomal cały dziewiętnasty wiek, a charakteryzowały go wielość nurtów i indywidualizm postaw twórczych. Naczelnym postulatem estetycznym romantyzmu była idea syntezy sztuk – powiązania muzyki z innymi sztukami, zwłaszcza z literaturą. Jednym z głównych osiągnięć romantyzmu było wyodrębnienie stylów narodowych. Własna tematyka historyczno – literacka, środki wypływające ze stylizacji rodzinnego folkloru – tematyka ludowa. Muzykę romantyczną charakteryzuje gwałtowność zmiany tempa i rytmiki utworów.

Główni przedstawiciele:
Niemcy: Beethoven, Weber, Schubert, Schumann, Wagner;
Rosja: Czajkowski;
Węgry: Liszt;
Polska: Chopin, Moniuszko;
Czechy: Bedrich Smetana.

Romantyzm w malarstwie obejmował lata od 1760 do 1850. Sztukę roman [...]   więcej »

Tagi:

Geneza i ludowość II części „Dziadów” Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 28 lutego 2011

„Dziady” część II i IV nazywane są wileńsko – gromskimi i wydane zostały w roku 1823. Na powstanie tego utworu wpłynęły następujące zjawiska: tradycje ludowe; obchody św. Zmarłych; śmierć matki poety; utrata ukochanej – Maryla Wereszczakówna wychodzi za mąż za Puttkamera, bogatego ziemianina; wpływ zachodniej literatury romantycznej.

„Dziady” mają budowę fragmentaryczną, brak części III (napisana przez poetę siedem lat później). Część I zastępuje jak gdyby wiersz „Upiór”.

W drugiej części „Dziadów” występuje jedność czasu i miejsca akcji oraz obecność chóru, co stanowi nawiązanie do dramatu antycznego. Utwór posiada jednak więcej elementów charakterystycznych dla poetyki romantycznej: wielowątkowość akcji, elementy fantastyczne, kompozycja fragmentaryczna, operowanie na [...]   więcej »

Tagi: ,

IV część „Dziadów” jako romantyczno – sentymentalny poemat o miłości

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 28 lutego 2011

IV część „Dziadów” to jeden z najważniejszych utworów polskiego romantyzmu. Adam Mickiewicz podejmuje tu ważny problem granicy pomiędzy życiem a śmiercią, miłością a niespełnieniem.

Bohaterem utworu jest pustelnik, czyli osoba żyjąca w odosobnieniu, zraniony przez kobietę i umarły dla ludzi i całego świata. Nieszczęśliwe uczucie kreujące osobę bohatera stanowi jego przekleństwo. W momencie jego zjawienia się u księdza posiada on nieokreśloną postać. Męka i cierpienie uczyniło z niego „ni to człowieka, ni to ducha”. W IV części „Dziadów” poeta przedstawia dwie różne postaci, a jednocześnie dwa zupełnie różne sposoby patrzenia na świat. Ksiądz reprezentuje podejście rozumowe do zjawisk natury, Gustaw natomiast postrzega je sercem.

Wielką romantyczną miłość Gustaw rozumiał jako połącz [...]   więcej »

Tagi: ,

Prometeizm i mesjanizm w III części „Dziadów” Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 27 lutego 2011

Z zamykającej „Prolog” wypowiedzi Ducha wiadomo, że Konrad jako wyjątkowa i wyizolowana ze zbiorowości jednostka może być wyposażony w ogromną i wszechstronną siłę:

„Ludzie! każdy z was mógłby, samotny, więziony,
Myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony.”

Jako jednostka o wielkiej indywidualności staje się reprezentantem całego narodu, jego cierpień oraz prawa do szczęścia i wolności. Załamany klęską sprawy narodowej śpiewa pieśń wzywającą do zemsty i krwawego odwetu na wrogu, a następnie jako poeta próbuje odsłonić narodową przyszłość. Pieśń Konrada zostaje jednak przez współwięźnia – Księdza potępiona jako „pieśń szatańska”, a odkrycie przyszłości za pomocą poetyckiej wyobraźni okazuje się niemożliwe. Konrad nie może więc zrealizować swoich [...]   więcej »

Tagi: , ,

Recenzja spektaklu “Dziady” w reżyserii Jana Englerta

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 27 lutego 2011

„Dziady” Adama Mickiewicza w reżyserii Jana Englerta – widowisko telewizyjne.

Kilka lat temu spektakl telewizyjny „Dziady” w reżyserii Jana Englerta, emitowany był w programie pierwszym Telewizji Polskiej. Wtedy nie wiedziałem jeszcze, że jest to adaptacja lektury szkolnej, dlatego nie oglądałem go zbyt uważnie. Teraz po latach z chęcią i zaciekawieniem wróciłem do tego obrazu oglądając go w szkole na zajęciach z Języka polskiego.

Adaptacja słynnego dramatu Adama Mickiewicza według wizji Jana Englerta zrobiła na mnie ogólnie dobre wrażenie, w szczególności z powodu nowatorskiego ujęcia tematu. Film zrealizowany został zupełnie inaczej od typowych spektakli, bardziej przystępnie. Wydaje mi się jednak, że dla zwykłego śmiertelnika, który szuka w telewizji jedynie rozrywki m [...]   więcej »

Tagi: , ,