Bądź na bieżąco - RSS

Obrazy wojny w literaturze. Omów temat na podstawie wybranych utworów – prezentacja maturalna

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 25 marca 2011

Wojna to zjawisko społeczne, które towarzyszy ludzkości od zarania dziejów. Jest największym złem, gdyż oznacza zabijanie człowieka przez człowieka, godząc tym samym w boskie przykazanie „nie zabijaj”. Samo słowo „wojna” już w warstwie fonetycznej brzmi niezwykle przerażająco i kojarzy się nam z wielką tragedią, ogromną pomyłką historii. Towarzyszą jej zawsze traumatyczne przeżycia, które przekazywane są potomnym w formie literatury. Różnorakie są jednak punkty widzenia, z których podejmuje się ten problem – od strony zwycięzców lub zwyciężonych. Dzieła opisujące wojenne zmagania pełne są odgłosów tłumnych bitew, ale także pojedynczych heroicznych potyczek, miewają kształt skargi, ale też porywającego przemówienia. Współcześnie wo [...]   więcej »

Tagi: , , , , , , , ,

Biblia opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 24 marca 2011
„Biblia” czyli księga nad księgami.

Biblia to najbardziej znany tekst na świecie. „Biblia” w języku greckim znaczy tyle co księga. Określana jest jako pismo święte – księga religijna ucząca podstaw wiary chrześcijańskiej, księga natchniona napisana pod wpływem ducha świętego.
Inne księgi święte: „Koran” – islamska, „Talmud” – żydowska, „Święta Księga Wedy” – indyjska, „Księga Ramajana” – buddyjska, „Kojiki” – japońska.
Biblia składa się z dwóch części: ze Starego i Nowego Testamentu (Stare i Nowe Przymierze). Na treść Starego Testamentu składają się opisy z początków życia na ziemi, przed narodzeniem Chrystusa. Stary Testament obejmuje 46 ksiąg, w formie ustnej powstał w XVIII wieku p.n.e., teksty pisane pochodzą z XIII wieku p.n.e.
Najbardziej znane księgi ze Starego Testamentu: Księg [...]   więcej »
Tagi:

Akcja pod Arsenałem streszczenie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 20 marca 2011
W rejonie ulic Bielańskiej i Długiej ruch jak co dzień. Członkowie Polskich Sił Zbrojnych są już rozstawieni. Nagle łącznik odwraca się i mach czapką. Dowódca daje sygnał do rozpoczęcia akcji. W tej samej chwili pojawia się auto przewożące więźniów. Z bramy wychodzi granatowy policjant i wyciąga broń. Ginie z rąk Zośki. Od Placu Teatralnego nadjeżdża więźniarka. Kierowca zorientował się w sytuacji i zwiększył prędkość. Próbował skręcić w ulicę Długą. Za późno. Młodzi ludzie obrzucili samochód butelkami z benzyną. Z płonącego wyskoczyli gestapowcy. Rozpoczęła się chaotyczna strzelanina. Na jezdni pojawiają się ciała zabitych. Po chwili drzwi więźniarki zostają otworzone. Uwolnieni ludzie rzucają się do ucieczki depcząc leżącego [...]   więcej »
Tagi: ,

Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie – rozprawka

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 19 marca 2011
Prawdziwego przyjaciela można poznać tylko w trudnej sytuacji. Szczery przyjaciel nas nie zostawi, lecz będzie starał się nam pomóc. Fałszywemu koledze nie zależałoby na naszej przyjaźni, byłoby mu to obojętne. Pamiętajmy, że człowiekowi jest ciężko żyć w samotności i dlatego każdy powinien mieć osobę, której może zaufać.
Bardzo trudno jest żyć bez przyjaciół. Człowiek, który nie ma kolegów, robi się samotny i zdziwaczały. Nie może nikomu wyznać swoich problemów, ani poprosić o dobrą radę. Nawet jeśli ktoś ma liczną rodzinę, lecz nie posiada tej jednej, naprawdę zaufanej osoby, jest mu ciężko. Dziecko, którego rodzice pracują codziennie od rana do wieczora, chciałoby porozmawiać z nimi o swoich szkolnych problemach. Jednak oni nie mając czasu, by poświęcić si [...]   więcej »
Tagi: , ,

Podstawowe zasady ortografii polskiej

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 18 marca 2011
Ortografia polska opiera się na czterech podstawowych zasadach:

a) fonetyczna – polega na zgodności zapisu wyrazu z jego wymową. Większość polskich wyrazów piszemy tak jak mówimy, dlatego zasada fonetyczna jest najważniejszą w ortografii polskiej np. okno, tablica. Wyrazy zawierające głoski oznaczone przez dwie litery (ch, rz, dź, dz) mają również pisownię fonetyczną: kosz, teczka.

b) zasada morfologiczna - uwzględnia części znaczeniowe wyrazu: przedrostek, przyrostek. Zapisywane są w jednolity sposób, niezależnie od ich wymowy w danym wyrazie np. raz, pod, w, nad, od. Wyjątek stanowi pisownia przedrostka „z” np.: zbić, zważyć (wyjątki: skopać, spalić, spiąć). Zgodnie z zasadą morfologiczną dążymy również do możliwie jednolitego zapisu rdzenia np. babka.

c) zasada historyczna jest wynikie [...]   więcej »

Mity greckie streszczenia

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 17 marca 2011
Mit o Edypie

Lajos poślubił Jokastę. Zasmucony był jednak długą bezdzietnością. W tajemnicy zasięgnął rady wyroczni delfickiej. Dowiedział się, że zostanie zabity przez syna i odtrącił Jokastę. Wtedy ona zemściła się na nim, upijając go i zwabiając w swoje ramiona. Po dziewięciu miesiącach Lajos przebił niemowlęciu nogi gwoździem i porzucił. Znalazł je pasterz koryncki i nadał imię Edyp. Wiele lat później Edyp udał się do wyroczni delfickiej, gdzie dowiedział się prawdy. Postanowił opuścić Korynt. Na drodze przypadkowo spotkał Lajosa i zabił go. Gdy przybył do miasta Teby, uwolnił je od Sfinksa, odgadując jego zagadkę. Tebańczycy proklamowali Edypa królem. On zaś poślubił Jokastę nie wiedząc, że jest jego matką. Pewnego dnia Teby nawi [...]   więcej »
Tagi: , , ,

Przypowieści streszczenie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 16 marca 2011
Przypowieść o bogaczu i Łazarzu

Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior. Spędzał życie dzień w dzień świetnie się bawiąc. U bramy jego pałacu leżał natomiast żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz, który posilał się odpadkami ze stołu bogacza.
Żebrak umarł i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. Zawołał więc:
„Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza: niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.
Na co Abraham odpowiedział: „Wspomnij synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę. Teraz on tu doznaje pociechy, a ty męk [...]   więcej »
Tagi: , ,

Tragizm pokolenia Kolumbów w wierszu Krzysztofa Kamila Baczyńskiego „Z głową na karabinie” – interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 12 marca 2011

Utwór napisany jest w formie bezpośredniej wypowiedzi lirycznej poety - żołnierza. Świadczą o tym użyte zaimki w pierwszej osobie liczby pojedynczej („ja”, „mnie”). Tematem wiersza jest dramatyczny spór z losem, okrucieństwem historii, a kompozycja tekstu oparta jest na kontraście. Rzeczywistości wojennej, tragicznej sytuacji poety - żołnierza, przeciwstawione zostało pragnienie życia, wspomnienie beztroskich lat. Charakterystyczne jest powtórzenie anaforycznego zwrotu („a mnie przecież”), podkreślające ów kontrast. Pierwsze dwa wersy wprowadzają ważny motyw wirującego kręgu:

„Nocą słyszę, jak coraz bliżej
drżąc i grając krąg się zaciska”.

Krąg to rzeczywistość okupacji, przeczucie zbliżającej się śmierci (metafora pętli). Motyw ten wprowadza ponadto element akcji („zaciska si [...]   więcej »

Tagi: ,

Cyprian Kamil Norwid – sylwetka artysty

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 11 marca 2011
Cyprian Kamil Norwid urodził się 24 listopada 1821 roku we wsi Laskowo – Głuchy niedaleko Warszawy. Należy do drugiego pokolenia romantyków, debiutującego około 1840 roku. Kształcił się w warszawskim gimnazjum, potem w szkole malarskiej pod kierunkiem J. K. Minasowicza. W 1842 roku Norwid wyjechał za granicę. Przebywał w Niemczech, we Włoszech, gdzie spotkał innych wybitnych polskich romantyków: Adama Mickiewicza, Zygmunta Krasińskiego, Bohdana Zaleskiego. W roku 1849 artysta osiadł na stałe w Paryżu, gdzie poznał Juliusza Słowackiego, Aleksandra Hercena, Iwana Turgieniewa i Fryderyka Chopina. Opuścił Paryż na krótko i podjął pracę w Nowym Jorku przy organizacji wystawy światowej. W 1854 roku powrócił do Europy. Krótko przebywał w Berlinie, a następnie [...]   więcej »
Tagi: ,

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 10 marca 2011

W kwietniu 1939 r. Władysław Broniewski napisał wiersz „Bagnet na broń”. Był to wiersz - apel, utwór nawiązujący do tradycji poezji tyrtejskiej, czyli poezji wzywającej do walki w obronie ojczyzny i do gotowości oddania życia za swój kraj. Po tragedii polskiego września 1939 roku, czyli po rozbiciu armii polskiej przez hitlerowców, powstaje “Żołnierz polski”, wiersz zupełnie inny w swej wymowie i nastroju:

„Ze spuszczoną głową, powoli
Idzie żołnierz z niemieckiej niewoli”.

Brak tu już patetycznego i pełnego poczucia siły apelu, pojawiło się natomiast przygnębienie i rozpacz, wynikające z poniesionej klęski. Świat przedstawiony w wierszu składa się na obraz pełen smutku i rezygnacji. Polski żołnierz jest rozbrojony, z czapki został mu zdarty orzełek. Chociaż walczył boh [...]   więcej »

Tagi: ,