Bądź na bieżąco - RSS

Przebudowa bazyliki św. Piotra w Rzymie

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 31 marca 2011

Bazylikę zaczęto budować w okresie wczesnego chrześcijaństwa nad grobem św. Piotra. Miała typowy plan krzyża łacińskiego. W okresie renesansu postanowiono ją zburzyć i wybudować nową, bogato dekorowaną świątynię. Prace trwały do okresu baroku.

Renesans:
- Donato Bramante - w latach 1504 - 1514 zaprojektował budowlę centralną na planie krzyża greckiego wpisanego w kwadrat, a każde ramię zakończył półkolistą absydą. Kopuła znalazła się na skrzyżowaniu naw i cztery mniejsze na przecięciu się ramion krzyża.
- Rafael Santi - zmienił plan podłużny na trzynawowy krzyż łaciński,
- Michał Anioł - 1547 - 1563, zachował koncepcję Bramantego i powrócił do krzyża greckiego, ale wprowadził pewne uproszczenia planu i bryły, zaakcentował wejście kolumnowym portykiem i monumentalnymi schodami ora [...]   więcej »

Tagi:

Rokoko w sztuce charakterystyka

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 31 marca 2011
Rokoko (1720-1790):

- nie stanowiło odrębnej i całościowej epoki stylowej, gdyż występowało obok innych nurtów sztuki XVIII wieku,
- zrodziło się we Francji,
- było głównie kulturą dworską,
- jego rozwój nastąpił za panowania Ludwika XV,
- opierało się na odejściu od pompatycznego baroku,
- cechowały je: zmysłowość, sentymentalna nastrojowość, dążenie do komfortu,
- wszechobecny w rokoku motyw to "rocaille" - złożony ze swobodnie komponowanych form przypominających muszle, kogucie grzebienie, płomienie.

Malarstwo rokokowe we Francji:
- tematy: sceny codzienne (np. zabawy towarzyskie w naturze),
- kolorystyka jasna, rozbielona, pastelowa,
- zanika barokowa teatralność,
- eleganckie przedstawienia,
- techniki: olej i pastel,
- sposób malowania: swobodny, dynamiczny, fakturalny, pełen fine [...]   więcej »

Tagi: , ,

Nurt malowniczy i klasycyzujący w architekturze późnego baroku

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 31 marca 2011
Francesco Borromini (1599 - 1667):

- Kościół San Carlo alle Quattro Fontane - gra powierzchni wklęsłych i wypukłych; plan ściśniętego owalu przypominającego krzyż grecki; kopuła wydłużona; fasada o wygiętych falisto liniach gzymsów, brak kątów prostych i spokojnych płaszczyzn, pełna życia i fantazji.
- Kościół San Ivo delia Sapienza - plan sześcioramiennej gwiazdy o zaokrąglonych ramionach; całość jest zwieńczona ogromną kopułą, która aż po owalną bazę latarni powtarza gwiaździsty plan budowli.
- Frontowa elewacja kościoła Santa Agnese in Agone przy Piazza Navona - dolna partia fasady nawiązuje do bazyliki św Piotra w Rzymie. Borromini jednak świadom błędu Carla Maderny (fasada zasłania kopułę), wzbogacił ję we wklęsłą linię osi, przez co kopuła wydaje się być częścią fa [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Malarstwo baroku w Polsce

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 31 marca 2011
Okres baroku w malarstwie polskim trwał około dwustu lat przyjmując dosyć ciekawe formy:
- gloryfikowano szlachtę i jej życie ponad stan,
- gloryfikowano także kościół i związaną z tym dewocję,
- była to sztuka niejednolita stylowo, dzieliła się na wiele nurtów,
- dominowało malarstwo cechowe,
- dzieła były często anonimowe, co związane było z tradycją naszych ziem.

Twórcy zagraniczni działający w Polsce:
Niemcy: Herman Han, Adolf Boy, Bartłomiej Strobel, Dante Schultz (młodszy),
Francja: Claude Callot,
Holandia i Flandria: Donelken de Rij, Jacob Mertens,
Włochy: Wenanty Subiaco, Palloni Altomonte.

Pierwsze miejsce miała tematyka religijna i moralizatorska zawierające wątki maryjne oraz hagiograficzne. Bardzo rozwinęło się malarstwo portretowe. Pojawiła się nieznana dotąd w Po [...]   więcej »

Tagi: , , ,

Rzeźba baroku w Polsce

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 29 marca 2011

I połowa XVII w. - dominuje rzeźba kamienna,
II połowa XVII w. - rzeźby stiukowe (gipsowe dekoracje),
XVIII w. - snycerka.

W XVII wieku najpopularniejsze były rzeźby nagrobne. Bardzo długo utrzymuje się sansowinowski typ nagrobka (groby Zygmunta I i Zygmunta Augusta). W pierwszej połowie XVII w. obok tradycyjnych nagrobków z leżącą postacią zmarłego pojawia się nowy typ nagrobka z tradycyjnym układem postaci i zmienioną koncepcją obramowania. Był on bardziej architektoniczny, z umieszczonym w owalnej wnęce portretowym popiersiem zmarłego (np. nagrobki biskupów na Wawelu). Łączono w nich różnobarwne i różnej jakości materiały. Pojawia się również nagrobek z postaciami klęczącymi. Popularne były również tablice epitafialne o architektonicznym obramowaniu i [...]   więcej »

Tagi: , , , , ,

Sztuka bizantyjska malarstwo i ikony

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 22 marca 2011
Malarstwo bizantyjskie początkowo nawiązywało do sztuki hellenistycznej poprzez tworzenie iluzji rzeczywistości (np. mozaiki w kościele św. Demetriusza, VII w.). W VI i VII w. ostatecznie wykształciło styl surowy i hieratyczny, płaski i dekoracyjny, daleki od pogody malarstwa hellenistycznego i wczesnochrześcijańskiego. Przeważały złote lub neutralne tła. Wyraz twarzy ukazywanych postaci był z reguły surowy, poza sztywna, stroje długie, fałdowane schematycznie. Malarstwo cechowały: brak głębi przestrzeni, hieratyczność i monumentalizm ujęć, kolorystyczny przepych i dekoracyjność. W taki sposób starano się przedstawiać świat pozazmysłowy, mistyczny i wizyjny (np. mozaiki w San Vitale i San Apollinare Nuovo z VI w., w Rawennie i w Dafni z XI w.).
Najbardziej typową dziedzinę twórczości [...]   więcej »
Tagi: , ,

Sztuka wczesnochrześcijańska opracowanie

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 21 marca 2011
Sztuka pierwszych społeczeństw chrześcijańskich, rozwijająca się między II a VI w. w Basenie Morza Śródziemnego (teren późnego cesarstwa rzymskiego). Dzieli się na dwa okresy:
- pierwszy do daty uznania chrześcijaństwa za religię państwową – 313 r. (wydanie Edyktu Mediolańskiego),
- drugi - okres kultu publicznego, do około VI w.
Sztuka wczesnochrześcijańska była związana z ideą życia pozagrobowego.
Architektura:
W okresie drugim (IV w.) wykształcił się typ bazyliki trój- lub pięcionawowej:
- zakładane na planie podłużnym,
- zwykle poprzedzone dużym dziedzińcem, otoczonym obejściem, po środku miały one studnię,
- miejsce dostępne dla wszystkich,
- wnętrze dzielono wzdłuż dwoma lub czterema rzędami kolumn połączonych łukami,
- główna nawa miała wzniesiony wyżej odrębny dwuspadowy dach [...]   więcej »
Tagi: , ,

Spór Ingres – Delacroix

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 14 marca 2011
Pierwszym, którego nazwano „młodym romantykiem” był Théodore Géricault. Razem z Delacroix podziwiał i kopiował Rubensa, Tycjana, zachwycał się Rembrandtem i Caravaggiem. Prekursorskie dzieła Géricault były mocno wpisane w całą francuską tradycję, sztukę przełomu XVIII i XIX wieku, a jednocześnie bezwzględnie zrywały z dotychczasowym przesłaniem malarstwa francuskiego.

W 1824 roku, kiedy umarł Géricault, Jean Auguste Dominique Ingres miał już lat 44, a jego późniejszy rywal, Eugène Delacroix - 26. W ciągu następnych lat artyści ci starli się w sporze, który odcisnął się tym silniejszym piętnem na życiu kulturalnym Paryża, iż obydwaj byli dalecy od dominującego wówczas malarstwa akademickiego. Wielu ówczesnych pisarzy, krytyków i filozofów silnie angażowało się, [...]   więcej »
Tagi: , , , ,

Architektura polska pierwszej połowy XX wieku

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 13 marca 2011
W polskiej architekturze do drugiej wojny światowej można wyróżnić trzy nurty:

Pierwszy nurt, związany z tradycjami rodzimej architektury (budowle o charakterze narodowym) przejawiał się w dwóch wydaniach:
- formy typowe dla polskiego renesansu, neoklasycyzmu (dworki), np. stosowano renesansową attykę, arkady, kolumny, polskie dachy np. wiadukt mostu Poniatowskiego, budynki dworcowe w Gdyni, Żyrardowie, Koninie, Kielcach.
- formy wzorowane na architekturze Stanisława Witkiewicza zainspirowanej ludowym, drewnianym budownictwem Podhala. Budynki miały dekoracyjny charakter - stosowano proste, zrytmizowane formy np.: pawilon Józefa Czajkowskiego na wystawie paryskiej w 1925 roku; kościół św. Rocha w Białymstoku Oskara Sosnowskiego; zespół gmachów Wyższej Szkoły Handlowej w Warsza [...]   więcej »
Tagi: , , , ,

Sztuka renesansu w Polsce

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 3 marca 2011

Informacje ogólne - notatka.

Renesans pojawił się w Polsce najpierw w Krakowie, na dworze królewskim i wśród wyższego duchowieństwa. Był dyktowany chęcią odcięcia się od wpływów kulturalnych idących z Niemiec. Jako pierwsi przybyli do Polski Franciszek Włoch, zwany też Florentczykiem, po nim Bartłomiej Berecci – także Florentczyk. Nieco później pojawili się Jan Cyni ze Sieny i Jan Maria Padovano z Wenecji. Berecci obdarzony prawdziwym geniuszem, w Kaplicy Zygmuntowskiej przedstawił całą świetność rządów Zygmunta I. Wkrótce zaczęto coraz częściej wznosić kaplice grobowe – sławiące wielkość rodu, a zamki i kamienice zaczęto przebudowywać na pałace „włoskim kształtem”. Z Norymbergii sprowadzano brązy i obrazy, a z Brukseli arrasy.

Końcową fazę renesansu w Polsce stanowi manieryzm, który [...]   więcej »

Tagi: