Bądź na bieżąco - RSS

Tadeusz Różewicz – Zostawcie nas interpretacja

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011   |   Liczba słów: 132

Wiersz Tadeusza Różewicza „Zostawcie nas” składa się z szesnastu wersów. W utworze podmiot liryczny wypowiada się w liczbie mnogiej (podmiot zbiorowy), na co wskazują zaimki: nas, my, naszą. Wiersz rozpoczyna się i kończy bezpośrednim zwrotem do adresata „zostawcie nas”. Podmiot liryczny mówi w imieniu pokolenia, które przeżyło wojnę. Zwraca się do ludzi nie mających doświadczeń z okresu okupacji, z apelem „zapomnijcie o nas”. Podmiot liryczny nie chce powrotu do koszmarnych wspomnień, boi się często powracających obrazów śmierci i cierpień ludzi. Ludzie ci doświadczyli czegoś wyjątkowo okrutnego, ich marzeniem było wtedy przeobrazić się w coś innego, w jakąś istotę, nawet najbardziej odrażającą. Pragnęli oni odgrodzić się od strasznej rzeczywistości.

Podmiot liryczny apeluje do powojennego pokolenia: „żyjcie jak ludzie”. Wzywa on nowe pokolenie, aby odcięło się od spraw wojny, żyło własnym życiem, bez obciążenia przeszłością.

Podobne wypracowania: