Bądź na bieżąco - RSS

Szymon Szymonowic sielanki

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011   |   Liczba słów: 206

Humanistyczny i społeczny charakter sielanek Szymona Szymonowica.

Szymon Szymonowic (1558 – 1629 r.) – renesansowy humanista, który wywodził się z mieszczaństwa. Był pisarzem dwujęzycznym, człowiekiem wykształconym, pisał ody, pieśni, epigramaty, epitafia i sielanki.

Sielanka (bukolika, ekloga, idylla) – pogodny utwór idealizujący życie ludzi na tle przyrody. Odmiana ta, wyróżniona ze względu na temat i nastrój, nie jest związana z jednym rodzajem literackim, może mieć charakter liryczny, epicki, dramatyczny lub syntetyczny. W sielankach naśladowano wzory antyczne. Historia tego gatunku wiąże się z twórczością greckiego poety Teokryta i rzymskiego poety Wergiliusza.

„Żeńcy” jest to sielanka Szymonowica pochodząca ze zbioru 20 sielanek wydanych drukiem w 1614 roku w drukarni Akademii Zamoyskich. Sielanka ta ma konstrukcję dialogową, przedstawia w pięknej scenerii letniego upalnego dnia w czasie żniw uczucia i myśli kobiet ciężko pracujących w polu, sytuacja rozmowy indywidualizuje występujące postaci, inaczej mówi pogodna, dowcipna Pietrucha, inaczej smutna, bojaźliwa Oluchna, inaczej pewny siebie Starosta – ekonom. W języku utworu występują sformułowania przysłowiowe, wyrażenia dosadne, co dodatkowo wpływa na realizm odtwarzanego tu życia wsi początków siedemnastego wieku. Kilka fragmentów sielanki świadczy o tym, że życie na wsi nie jest idylliczne, lecz czasem wręcz dramatyczne. Siłę oskarżycielską utworu łagodzi szczęśliwe zakończenie, jak również piękna sceneria i mądra pieśń chłopki pocieszająca, tonująca ból, złość, jednająca zwaśnionych ludzi.

Podobne wypracowania: