Bądź na bieżąco - RSS

Symbole zawarte w powieści Ludzie bezdomni i ich wymowa

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 17 marca 2012   |   Liczba słów: 210
Symbole zawarte w powieści „Ludzie bezdomni” i ich wymowa, walory artystyczne powieści jako powieści modernistycznej.

Przyglądając się warstwie metaforyczno – symbolicznej omawianego utworu zauważamy, że już sam tytuł powieści można odczytywać wieloznacznie. Jest to bezdomność paryskich i warszawskich nędzarzy; bezdomność duchowa Judyma, wynikająca z moralnego nakazu niesienia pomocy innym ludziom; również emigracja jego brata Wiktora czy bezdomność Joasi z powodu śmierci rodziców i utraty rodzinnego majątku.
Równie symbolicznego znaczenia nabiera tytuł ostatniego rozdziału: „Rozdarta sosna”, czyli metaforyczne ukazanie wewnętrznego rozdarcia głównego bohatera; jak również krzyk pawia, symbolizujący nadchodzącą śmierć, słyszany przez Judyma odjeżdżającego od śmiertelnie chorej kobiety.
„Ludzie bezdomni” jest to powieść nowego typu, która charakteryzuje się m.in.:
- językiem nacechowanym emocjonalnie, bogatym w metafory,
- między dwoma rozdziałami nie zachodzi związek przyczynowo – skutkowy, kolejne rozdziały stanowią wybrane epizody z życia bohatera,
- narrator traci swoją uprzywilejowaną pozycję, którą zajmował w powieściach pozytywistów, główny narrator wypowiada się w trzeciej osobie, ale Żeromski wprowadza również narrację personalną i pierwszoosobową,
- synkretyzm poetyk, czyli stosowanie w jednym utworze technik pisarskich charakterystycznych dla różnych epok i prądów: impresjonizm, naturalizm, symbolizm,
- w porównaniu z powieściami pozytywistów w prozie Młodej Polski wzrasta rola dialogu i monologów wewnętrznych bohaterów,
- zindywidualizowanie języka postaci, każdy z bohaterów mówi językiem charakterystycznym swojego pochodzenia,
- zakończenie utworu pozostaje otwarte, czytelnik nie poznaje końca losów Judyma.

Podobne wypracowania: