Bądź na bieżąco - RSS

Sprawozdanie z przedstawienia Ania z Zielonego Wzgórza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 30 stycznia 2011   |   Liczba słów: 258

Tydzień temu wybraliśmy się całą klasą na przedstawienie teatralne. Miejsce wystawienia sztuki "Ania z Zielonego Wzgórza" to Teatr na Woli im. Tadeusz Łomnickiego w Warszawie. Autorką książki była Lucy Maud Montgomery zaś reżyserem jej wersji teatralnej Marek Obertyn.
Wykonawcy głównych ról to Krystyna Kozanecka jako Ania, Marylę zagrała Ewa Smolińska, a jej brata Mateusza Krzysztof Kotłoński. Małgorzatę Linde odtworzyła Jolanta Żółkowska, a Dianę Anna Tworzydło.

W adaptacji książki "Ania z Zielonego Wzgórza" położono nacisk na przekazanie istoty roli wyobraźni w życiu człowieka. To właśnie wyobraźnia pozwalała Ani przetrwać trudne chwile w jej życiu. Ta sztuka uczy nas doszukiwania się dobroci w drugim człowieku oraz wiary w lepszą przyszłość. Ania potrafiła docenić dobroć swoich opiekunów i ich miłość.

Dekoracje, które pobudzały wyobraźnię, wykonano zgodnie z naszymi oczekiwaniami jakie mieliśmy po przeczytaniu powieści. Kostiumy aktorów informowały nas o statusie społecznym poszczególnych postaci, były odpowiednio dobrane do czasów i sytuacji.
Również gra aktorów spełniła nasze oczekiwania, prawie wszystkie postacie oddane zostały zgodnie z sugestią autorki powieści. Wszyscy aktorzy grali naturalnie, jedynie aktor wcielający się w rolę Mateusza za mało wczuwał się w postać, którą miał kreować. Sprawiał wrażenie osoby obojętnej wobec Ani, dlatego uważam, że postać zagrana została nieadekwatnie do jej książkowej wizji.
Muzyka i efekty dźwiękowe wprowadzały widza w odpowiedni nastrój, pozwalały też lepiej zrozumieć przeżycia bohaterów. Sztuka "Ania z Zielonego Wzgórza" była dobrze przygotowana i zrealizowana.
Niestety, w czasie spektaklu niektóre osoby zapomniały, gdzie się znajdują i przeszkadzały innym widzom w oglądaniu. Na koniec rozległy się gromkie brawa. Opuściliśmy teatr zadowoleni i uśmiechnięci. Uważam, że to przedstawienie teatralne na długo pozostanie w naszej pamięci.

Podobne wypracowania: