Bądź na bieżąco - RSS

Romantyzm w malarstwie i muzyce

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 2 marca 2011   |   Liczba słów: 206

Romantyzm jako styl w muzyce łącznie z neoromantyzmem obejmuje nieomal cały dziewiętnasty wiek, a charakteryzowały go wielość nurtów i indywidualizm postaw twórczych. Naczelnym postulatem estetycznym romantyzmu była idea syntezy sztuk – powiązania muzyki z innymi sztukami, zwłaszcza z literaturą. Jednym z głównych osiągnięć romantyzmu było wyodrębnienie stylów narodowych. Własna tematyka historyczno – literacka, środki wypływające ze stylizacji rodzinnego folkloru – tematyka ludowa. Muzykę romantyczną charakteryzuje gwałtowność zmiany tempa i rytmiki utworów.

Główni przedstawiciele:
Niemcy: Beethoven, Weber, Schubert, Schumann, Wagner;
Rosja: Czajkowski;
Węgry: Liszt;
Polska: Chopin, Moniuszko;
Czechy: Bedrich Smetana.

Romantyzm w malarstwie obejmował lata od 1760 do 1850. Sztukę romantyczną znamionuje jej pojmowanie jako przejaw odrębności cywilizacyjnych, narodowych i osobowych oraz jako ekspresji przeżyć wewnętrznych twórców. Następuje wyolbrzymienie roli sztuki, artysty i doznania estetycznego. Odrzuca się przekonanie o racjonalnym charakterze twórczości artystycznej, a następuje zwrot ku poznaniu intuicyjnemu, twórczej roli wyobraźni. Nowym źródłem tematów stały się: mitologia celtycko – germańska, poezja nieklasyczna: Dante i Szekspir, poezja współczesna, ludowe podania i legendy narodowe. Popularne staje się malarstwo historyczne, zwłaszcza wątki narodowe.

Tematy w malarstwie:
narodowowyzwoleńcze:
Michałowski – „Bitwa pod Somosierrą”, Delacroix – „Wolność prowadząca lud na barykady”, Grottger – cykle „Polonia”, „Lituania”.
wątki ludowe: Michałowski – „Głowa wieśniaka”
batalistyczne: Orłowski, Michałowski
orientalne: Delacroix
pejzaże: Turner, Friedrich, Michałowski
Obrazy komponowano plamą, ekspresję podkreślały linie ukośne lub nagromadzenie linii, dynamiczna była całość kompozycji.

Podobne wypracowania: