Bądź na bieżąco - RSS

Romantyczna polemika literacka na przykładzie „Psalmów przyszłości”.

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 3 czerwca 2012   |   Liczba słów: 217
Romantyczna polemika literacka na przykładzie „Psalmów przyszłości”.

Utwór „Odpowiedzi na Psalmy przyszłości” Juliusza Słowackiego jest poetycką polemiką skierowaną do Zygmunta Krasińskiego, autora „Psalmów przyszłości”. Polemika to dyskusja, w której reprezentowane są przeciwstawne poglądy.
Adwersarz to dyskutujący mający odmienne zdanie. Dyskusja między Słowackim a Krasińskim wywiązała się w 1845 roku. Obaj poeci wypowiadają się na temat przyszłości Polski oraz na temat tego, kto odegra rolę wiodącą w walce o wolność ojczyzny.
Poglądy Krasińskiego: przeciwstawia się on wszelkim dążeniom rewolucyjnym, widząc w nim groźbę dla przyszłości Polski i świata. Gorąco broni Polski szlacheckiej, tradycyjnej. W szlachcie i magnaterii widzi siłę duchową narodu. Rzeź szlachty według poety byłaby grzechem wobec Boga. Działaniom rewolucyjnym przeciwstawia idee solidaryzmu.

„Jeden, tylko jeden cud
Z szlachtą polską, polski lud”.

Poglądy Słowackiego: nie zgadza się on z poglądami Krasińskiego, jakoby walczący lud byłby zdolny do wyłącznie do niszczenia. Dostrzega, że wniósłby on nowe wartości. Uważa, że odrodzenie Polski może nastąpić wyłącznie poprzez włączenie się najniższych warstw społeczeństwa polskiego do walki. Inaczej nie da się zbudować wzajemnych relacji opartych na współpracy między poszczególnymi warstwami. Nie można przypisywać wszelakich zasług wyłącznie szlachcie, bo i ona sama nie jest w stanie podjąć skutecznej walki. Jedynym wyjściem okazuje się być połączenie wspólnych sił ludu i szlachty w celu pokonania wroga. W tym utworze jeszcze wyraźniej niż w „Anhellim” poeta manifestuje swoje demokratyczne poglądy.

Podobne wypracowania: