Bądź na bieżąco - RSS

Przypowieści streszczenie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 16 marca 2011   |   Liczba słów: 443
Przypowieść o bogaczu i Łazarzu

Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior. Spędzał życie dzień w dzień świetnie się bawiąc. U bramy jego pałacu leżał natomiast żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz, który posilał się odpadkami ze stołu bogacza.
Żebrak umarł i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. Zawołał więc:
„Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza: niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.
Na co Abraham odpowiedział: „Wspomnij synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę. Teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami jest ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może, ani stamtąd do nas się przedostać”.
Bogacz zaś rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca! Mam bowiem pięciu braci, niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”.
Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!”
„Nie ojcze Abrahamie” – odrzekł tamten – „lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”.
Odpowiedział mu Abraham: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał nie uwierzą”.

Przypowieść o walce Dawida z Goliatem

Filistyni zgromadzili swoje wojska na wojnę i zebrali się w Soho. Natomiast Saul oraz Izraelici rozłożyli się obozem w Dolinie Terebintu, przygotowując się do bitwy z Filistynami. Z obozu filistyńskiego wystąpił wielki wojownik zwany Goliatem. Wyzywał on Izraelitów do walki chcąc walczyć z najdzielniejszym z nich. Ustalono, że jeśli zostałby pokonany przez któregoś z nich to Filistyni zostaliby niewolnikami Saula. Do walki zgłosił się Dawid. Saul kazał go ubrać w zbroję, lecz on nie mógł się w niej poruszać, więc zdjął ją z siebie. Wziął ze strumienia kilka kamieni i uzbrojony tylko w procę, stanął do walki. Gdy Filistyn powstał, szedł i zbliżał się coraz bardziej ku Dawidowi, ten wypuścił z procy kamień, trafiając go w czoło. Goliat upadł na ziemię, a Dawid podszedł do niego i ściął mu głowę.

Przypowieść o siewcy

Pewnego dnia siewca wyszedł na pole siać. Gdy rzucał ziarna, niektóre z nich upadły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne upadły na miejsca skaliste, gdzie niewiele miały ziemi. Ziarna te zaraz powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz, gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu, padły między ciernie, a ciernie wyrosły i zagłuszyły je. Inne ziarna w końcu upadły na ziemię żyzną i wydały plon, niektóre stokrotny, inne sześćdziesięciu krotny czy trzydziestokrotny.

Podobne wypracowania: