Bądź na bieżąco - RSS

Przemówienie Antygona obrona

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 stycznia 2011   |   Liczba słów: 338

Napisz przemówienie, w którym określisz zasadniczy konflikt dramatu zawarty w „Antygonie” i wyraź swój stosunek do postawy głównych bohaterów.

Szanowni Państwo! Chciałbym przedstawić historię dramatycznych wydarzeń zawartych w „Antygonie” biorąc równocześnie pod obronę oskarżoną, główną bohaterkę utworu.

Edyp był legendarnym królem greckiego miasta Teb. Należał do rodu Labdanidów, obarczonego klątwą, która na coraz to nowe jego pokolenia ściągała nieszczęścia. Po śmierci króla, między jego dwoma synami Eteoklem i Polinikiem wybuchł bezlitosny spór. Wygnany z Teb przez Eteokla, Polinik powędrował do miasta Argos, poślubił córkę tamtejszego króla, Adrasta, i nakłonił teścia do podjęcia wyprawy wojennej przeciw Tebom. Teby zdołały się obronić, obaj zaś bracia, Eteokl broniący miasta i atakujący je Polinik, polegli w bratobójczym pojedynku. Po ich zgonie władzę objął starszy ich krewny, Kreon. Nowy król postanowił mocno uwidocznić różnicę pomiędzy braćmi. Pierwszego – Eteokla kazał uczcić godnym pogrzebem, a drugiego - Polinika zostawić nie pogrzebanego drapieżnym ptakom na pożarcie. Po dwóch poległych braciach zostały ich dwie siostry – Ismena i Antygona, która została oskarżona o złamanie nakazu Kreona. Uczciła ona zwłoki brata przez posypanie ich ziemią. Tego dnia, gdy strażnik przyprowadził ją do nowego króla, a ten zapytał ją o przyczynę nieposłuszeństwa, wypowiedziała ona słowa świadczące o tym, że nie postępowała lekkomyślnie, lecz była posłuszna ważnej racji:

„... wstrętne tobie wszelkie me postępki.
A jednak skąd bym piękniejszą ja sławę
Uszczknęła, jako z brata pogrzebania?
I ci tu wszyscy rzecz by pochwalili.
Gdyby im trwoga nie zawarła mowy.
(...) Czcić swe rodzeństwo nie przynosi wstydu”.

Antygona staje w obronie swojego nieszczęsnego brata, którego zwłoki pohańbiono. Kreon chce się troszczyć o ład życia społecznego w Tebach. Nie chce uznać jej argumentów i swoim uporem doprowadza do śmierci Antygony, swego syna Haimona i żony Eurydyki. Kreon stał się sprawcą strasznej klęski, gdyż uznał, że tylko jego racja, tylko jego wyobrażenie o dobru społecznym zasługuje na szacunek. Zapomniał, że celem społeczeństwa jest dobro człowieka, wszystkich poszczególnych ludzi, jacy w nim żyją.

Dlatego właśnie chcę potępić jego zachowanie. Myślę, że Antygona spełniła czyn bohaterski, w imię wartości każdej poszczególnej jednostki ludzkiej – niezależnie od jej roli w społeczeństwie. Dziękuję za uwagę.

Podobne wypracowania: