Bądź na bieżąco - RSS

Mity greckie streszczenia

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 17 marca 2011   |   Liczba słów: 406
Mit o Edypie

Lajos poślubił Jokastę. Zasmucony był jednak długą bezdzietnością. W tajemnicy zasięgnął rady wyroczni delfickiej. Dowiedział się, że zostanie zabity przez syna i odtrącił Jokastę. Wtedy ona zemściła się na nim, upijając go i zwabiając w swoje ramiona. Po dziewięciu miesiącach Lajos przebił niemowlęciu nogi gwoździem i porzucił. Znalazł je pasterz koryncki i nadał imię Edyp. Wiele lat później Edyp udał się do wyroczni delfickiej, gdzie dowiedział się prawdy. Postanowił opuścić Korynt. Na drodze przypadkowo spotkał Lajosa i zabił go. Gdy przybył do miasta Teby, uwolnił je od Sfinksa, odgadując jego zagadkę. Tebańczycy proklamowali Edypa królem. On zaś poślubił Jokastę nie wiedząc, że jest jego matką. Pewnego dnia Teby nawiedziła zaraza. Na dworze króla zjawił się Terezjasz. Powiedział Jokaście kim jest naprawdę Edyp. Zrozpaczona Jokasta powiesiła się, Edyp zaś pozbawił się wzroku.

Mit o wojnie trojańskiej

Parys był synem Priama, króla Troi. Został porzucony przez rodziców, gdyż ciążyła na nim klątwa. Po wielu latach został rozpoznany, gdy Zeus uczynił go sędzią sporu. Afrodyta obiecała mu Helenę, żonę Menelaosa. Parys udał się do Sparty i porwał Helenę. Menelaos rozpoczął wojnę. Gdy jego wojska dotarły do brzegów Azji, zażądano wydania Heleny. Trojanie odmówili propozycji pokojowej. Zaczęła się wojna. Działania wojenne postępowały dość powoli. Z obozu Greków wyróżniali się Odyseusz, Agamemnon, Patrokles i Achilles. Achilles został ugodzony w piętę strzałą Parysa. W tym czasie zginął również Parys. Pewnej nocy Diomedes i Odyseusz wykradli palladion. Pomogła im w tym Helena. W kilka dni później Grecy odjechali. Trojanie cieszyli się z tego bardzo i gdy zobaczyli wielkiego, drewnianego konia, postanowili go wprowadzić do miasta. Kapłan Laokoon przestrzegał ich przed tym, lecz nie usłuchali. W nocy ukryci w brzuchu konia rycerze otworzyli bramy miasta. Grecy bez trudu zdobyli Troję. Afrodyta pogodziła Menelaosa z Heleną.

Mit o Syzyfie

Syzyf był władcą Koryntu. Za żonę pojął Merepe. Bogowie zapraszali go często na swoje uczty. Lubił on chwalić się swoją przyjaźnią z bogami, często plotkował na ich temat. Pewnego razu wyjawił bardzo ważną tajemnicę boską. Bogowie postanowili go ukarać śmiercią. Jednak on kazał żonie nie wyprawiać mu pogrzebu. Hades pozwolił Syzyfowi na powrót na ziemię pod opieką boga śmierci – Tanatosa. Gdy tylko przybył do swojego pałacu natychmiast uwięził Tanatosa. Syzyf żył jeszcze długie lata, dopóki nie przypomniano sobie o nim w podziemnym królestwie. Po śmierci został ciężko ukarany. Musi wtoczyć głaz na wysoką górę. Tuż przed wierzchołkiem góry głaz wymyka mu się z rąk i spada w dół. Tak wciąż Syzyf musi zaczynać swoją pracę od początku.

Podobne wypracowania: