Bądź na bieżąco - RSS

Goethe Faust opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 stycznia 2011   |   Liczba słów: 253

Dramat człowieka szukającego szczęścia w „Fauście” Goethego.

„Faust” jest to dramat poetycki, najznakomitsze dzieło Johanna Wolfganga von Goethe, które powstawało przez wiele lat. Pierwsza część wydana została w 1808 r., a druga w roku 1832. Akcja dramatu rozgrywa się w średniowieczu.

Goethe w swoim utworze nawiązał do legendy o alchemiku, doktorze Fauście, który za cenę tajemnicy wyrobu złota, zaprzedał duszę diabłu. U Goethego jednak motyw ten jest przedstawiony inaczej. Faust, syn lekarza, mędrzec i uczony, opanowując wszystkie dziedziny nauki nie znajduje zadowolenia ani satysfakcji i szuka spokoju w czarnej magii. W noc wielkanocną, po próbie samobójstwa zapisuje swą duszę diabłu za powtórne przeżycie życia. Od tej chwili Faust jako młody człowiek zaczyna życie od nowa. Wchodzi w nowe kręgi towarzyskie, bawi się, przeżywa miłość, prędko jednak spostrzega, że nie znalazł i nie znajduje zadowolenia. Ludzie bowiem są wulgarni i odpychający. Również gorąca miłość do Małgorzaty pociąga za sobą całą serię nieszczęść i niepowodzeń: śmierć matki dziewczyny oraz zabicie w pojedynku jej brata, urodzenie przez Małgorzatę nieślubnego dziecka i zabicie go, a w końcu obłęd dziewczyny i osadzenie w więzieniu. Dopiero pod koniec życia oślepły Faust znajduje jego sens, dochodzi do wniosku, że tylko służba i pomoc ludziom może dać szczęście.

Wprawdzie Mefistofeles przychodzi po duszę Fausta, jednak jest on już uwolniony z jego mocy z chwilą, gdy znalazł sens istnienia i zrozumiał, że szczęście to praca dla ludzi i pozostawienie po sobie czegoś, co będzie im służyć.

„Szukał mądrości – doszedł do rozpaczy;
szukał szczęścia – doszedł do zbrodni,
a ostatecznie zwyciężył, dzięki nieustannemu
aktywizmowi w poznawaniu i przebudowie świata”.

Podobne wypracowania: