Bądź na bieżąco - RSS

Analiza wypowiedzi mówionej – praktyczna stylistyka

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 25 kwietnia 2011   |   Liczba słów: 420

Wykorzystano fragment dialogu z filmu „Dom wariatów” w reżyserii Marka Koterskiego

[Matka] – Kto tam?1
[Adaś] – Swój2!
[Matka] – Czy jesteś?
[Ojciec] – Mnie nie ma.
[Matka] – Ale kto „swój”?
[Adaś] – Ja-aaa!3
[Matka] – Kto tam?
[Adaś] – No jaaa! Swój! Adaś4!
[Matka] – Ahahaha aaa – Adaś! Yh5!
[Adaś] – Dobry wieczór!6
[Matka] – To dobrze. Haha!7
[Adaś] – Dobry wieczór.
[Matka] – Tu sie pełno dziadostwa kręci!
– Świetnie, że jesteś. Haha!
[Adaś] – Dobry wie..., co ja mówie?
[Matka] – Cooo?
[Adaś] – Nic nie mówie!
[Matka] – Musze tego magika wziąć do galopu8. Żeby był Gigi9, ale poleciał... za tą...10
– Jesteś tam?
[Adaś] – Spokojnie mamo.
[Matka] – Zwykle za dnia przyjeżdżałeś.
[Adaś] – Po co mama tak zamyka?
[Matka] – Aaa tam... zamykam. Zamykam bo zamykam.
– Aha ha ha.
– Uśmiejesz sie jak ci powiem co było! Hy hm!
[Adaś] – Dobry wieczór.
[Matka] – Tu, na górze.. nie odhaczyłam.
– Też człowiek jest durny czasem.
– Czy mi się zdaje, ale... myhm, yhmy ...11 wyglądasz ... dobrze.
– Siadaj i opowiadaj.
[Adaś] – No cóż...12
[Matka] – Zrobie13 ci herbaty.
[Adaś] – Nie, nie trzeba.
[Ojciec] – Witam, witam14.
– Co za bogi cie sprowadzają?15
[Adaś] – Przyjechałem..
[Ojciec] – Ogoliłbyś sie, ... a nie taki ... opypiały16...
[Matka] – Ile słodzisz? Półtooorej?
[Adaś] – Nieee.., jedną może...
[Matka] – Słodziłeś chyba półtooorej?
[Adaś] – Ale teraz jedną.
[Ojciec] – Ja17 mówie, opypiały chodzi.
[Matka] – Zagraj coś, hm?


Przypisy:

1 SKŁADNIA: charakterystyczne dla mowy potocznej krótkie zdania, powtarzające się w dalszej części dialogu; w niniejszej pracy zjawiska stylistyczne są analizowane tylko raz, analogiczne formy są pomijane, np. zanik nosowości w wygłosie;
2 LEKSYKA: słowo „swój” przybiera charakter słowa wytrychu. Podmiot [Adaś] zapewne wie jak się nazywa, ale próbuje ukryć swoje imię za parawanem formy „swój”;
3 FONETYKA: ekspresywna redundancja w słowach: „ja-aaa”, „półtooorej”;
4 Zdrobnienie od formy „Adam”;
5 FONETYKA: semileksemy paralingwistyczne: „aha”, „yh”, „yhmy”;
6 Formalizm powitania „Dobry wieczór” nacechowany ekspresywnie wykrzyknieniem. Ta forma powitania pojawi się jeszcze trzykrotnie, osłabną jednak emocje podczas ich wypowiadania. Co ciekawe, matka na formalne powitanie syna, ani razu nie odpowiada podobną, formalną formą. Funkcja fatyczna podtrzymywana jest poprzez potok myśli wypowiadanych przez matkę;
7 SKŁADNIA: wykrzykniki;
8 Jest to zdanie zrozumiałe tylko dla członków rodziny. Słowo „magik” określa ojca. Wypowiada je matka próbując otworzyć drzwi czekającemu Adasiowi;
9 LEKSYKA: familekt oraz deminutiwum w słowie „Gigi”;
10 LEKSYKA: wyraźne nacechowanie ekspresywne, emocjonalność w zwrocie „... za tą ...”;
11 Charakterystyczne dla mowy potocznej dłuższe przerwy w wyrażaniu myśli;
12 „No” jest partykułą często nadużywaną w mowie potocznej. Forma „No cóż...” jest często spotykanym zwrotem, rozpoczynającym wyrażanie myśli;
13 FONETYKA: zanik nosowości w wygłosie;
14 LEKSYKA: reduplikacja;
15 Nacechowane stylistycznie pytania – styl artystyczny;
16 LEKSYKA: familekt, neologizm;
17 Charakterystyczne dla mowy potocznej nadużycie zaimka osobowego „ja”, którym osoba mówiąca określa siebie;

Podobne wypracowania: