Bądź na bieżąco - RSS

Adam Mickiewicz – „Grażyna” – charakterystyka

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 4 stycznia 2011   |   Liczba słów: 360

Grażyna to główna bohaterka książki Adama Mickiewicza. Poemat opowiada o bohaterstwie kobiety, która oddaje swoje życie, aby nie dopuścić do zdrady ojczyzny. Jest to postać tragiczna, zmuszona wybierać między prawością wobec męża a wiernością normie moralnej.

Grażyna była dobrą i mądrą żoną. Bardzo kochała swego męża Litawora. Miała na niego duży wpływ:

„Wojny, sądy i tajne układy
Częstokroć od jej zależały rady”.

Była piękną, wysoką i silną kobietą.

„A chociaż wiekiem od młodej jutrzenki
Pod lat niewieścich schodziła południe,
Oboje, dziewki i matrony wdzięki
Na jednym licu zespoliła cudnie.
Powagą zdziwia, a świeżością znęca:
Zda się, że lato oglądasz przy wiośnie;
Że kwiat młodego nie stracił rumieńca,
A razem owoc wnet pełni dorośnie”.

Miała specyficzne, wręcz męskie rysy twarzy, co sprawiało, że była podobna do Litawora. Dorównywała mu także sylwetką i wzrostem. Gardziła niewieścimi zabawami i lubiła jazdę konno oraz polowania. Jako myśliwa często „pośród strzelczego hasała orszaku”.

Najlepszą cechą Grażyny był jej gorący patriotyzm. Nie mogła znieść myśli, że jej mąż Litawor, chcąc odebrać swoje ziemie księciu Witoldowi, zawarł pakt z Krzyżakami. Bez wahania zdecydowała przeciwstawić się mężowi. Niestety, jej prośby i błagania nie pomogły, gdyż książę był srogi i nieustępliwy.

Grażyna to kobieta wytrwała i dzielna, co widzimy w czasie bitwy z Krzyżakami. Walczyła z uporem, lecz nie zadawała wrogowi żadnych szkód. Mimo tych cech w ciężkich chwilach okazuje przejawy słabości. Zapomina, że kazała giermkowi odesłać posłów krzyżackich, zaś miecz wbrew przepisom rycerskim zawiesza ponad prawym bokiem. Wynikało to z przeżywanego przez nią dramatu osobistego. Albowiem decyzja, jaką musiała podjąć, wymagała od niej wielkiego wysiłku i poświęcenia. Postanowiła przeciwstawić się woli męża i podjąć walkę z wrogiem. W decydującym momencie bez cienia wątpliwości poszła za głosem honoru i patriotyzmu, poświęcając swoje życie. Nie chciała dopuścić do walki bratobójczej i do przymierza z Krzyżakami, co mogłoby splamić dobre imię Litawora, gdyż Krzyżacy byli odwiecznymi wrogami Litwy. Grażyna „nie przygotowała się do bohaterstwa: bohaterstwo, równoznaczne prawie ze śmiercią staje przed nią w pewnej chwili jako moralna konieczność, i tę konieczność Grażyna spełnia”.

Osoba Grażyny przypomina o nakazie obowiązku patriotycznego, piętnuje sojusze i układy z wrogiem. Jej bohaterskie zachowanie wyklucza jakiekolwiek możliwości konszachtów z wrogiem ojczyzny. Jej śmierć w walce z Krzyżakami to wyzwanie rzucone tym wszystkim, którzy próbują paktowania z wrogiem pod pozorem płynących stąd korzyści.

Podobne wypracowania: