Bądź na bieżąco - RSS

Agresja Niemiec i ZSRR na Polskę w 1939 roku

Kategoria: Historia   |   Dodano: 27 czerwca 2011   |   Liczba słów: 370

24 października 1938 roku Niemcy zażądały zgody na anektowanie Wolnego Miasta Gdańsk oraz przekazania III Rzeszy pasa ziemi na polskim Pomorzu w celu zbudowania eksterytorialnej autostrady i linii kolejowej prowadzącej do Prus Wschodnich. Zgoda na takie warunki spowodowałaby odcięcie państwa polskiego od Bałtyku i całkowicie uniezależniło gospodarczo i politycznie od Niemiec. Polska odrzuciła te żądania. 28 kwietnia 1939 roku Niemcy wypowiedziały polsko – niemiecką deklarację z 1934 r. o nieagresji.

Groźba niemieckiej dominacji w Europie środkowej skłoniła Francję i Wielką Brytanię do rezygnacji z polityki ustępstw (na konferencji monachijskiej w 1938 r. zatwierdzono utworzenie Protektoratu Czech i Moraw oraz uzależnionego od Niemiec Państwa Słowackiego. Aby umocnić polski opór, rząd brytyjski jednostronnie zagwarantował 31 marca 1938 roku nienaruszalność terytorium Polski, a dwustronny układ gwarancyjny podpisano w Londynie później. Swoje zobowiązania sojusznicze wobec Polski potwierdziła również Francja. 19 sierpnia 1939 roku podpisano niemiecko – radziecką umowę handlową, a 23 sierpnia pakt o nieagresji – Ribbentrop – Mołotow. Wielka Brytania zdecydowała się także sygnować układ o wzajemnej pomocy z Polską, dnia 25 sierpnia. Hitler upewniwszy się, że obietnice sojuszników Polski stanowić będą tylko puste deklaracje bez pokrycia i nie otrzyma ona natychmiastowej pomocy, wydał rozkaz ataku na Polskę, 1 września 1939 roku.

W tym okresie porównanie potencjałów III Rzeszy i Rzeczpospolitej Polskiej wskazywało na znaczną przewagę Niemiec. Polski plan obrony opracowany był tylko szkicowo. Na niekorzyść Polaków wskazywał fakt wydłużenia linii obrony z powodu zajęcia Pragi, a co za tym idzie, całych Czech i Moraw przez hitlerowców. Mimo powstania na długo przed wojną ruchu społecznego na rzecz wzmacniania obronności kraju i ustanowienia Funduszu Obrony Narodowej, Polska nie zdążyła się w pełni przygotować na atak sąsiada.

Agresja Rosji:

Przekroczenie przez wojska nazistowskie linii demarkacyjnej wyznaczonej układem z 23 sierpnia i groźba utworzenia przez Niemców państwa ukraińskiego spowodowały, iż 17 września 1939 roku ambasador Polski w Moskwie, Wacław Grzybowski, otrzymał notę, w której strona radziecka stwierdzała porzucenie neutralnego stanowiska wobec naszego kraju. Mimo że Grzybowski odmówił przyjęcia noty, o godzinie czwartej rano wojska dwóch frontów: białoruskiego i ukraińskiego, w liczbie około miliona żołnierzy, przekroczyły granice Rzeczypospolitej. Wojska sowieckie napotkały opór jednostek Korpusu Ochrony Pogranicza. Władze Rzeczypospolitej nie wiedziały jaką postawę przyjąć wobec Armii Czerwonej, dlatego w nocy z 17 na 18 września, prezydent, rząd i naczelny wódz przekroczyli granicę rumuńską.

Podobne wypracowania: