Bądź na bieżąco - RSS

Protoekspresjonizm Edwarda Munch’a

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 28 października 2011   |   Liczba słów: 354

Edvard Munch (1863 – 1944), Norweg z pochodzenia. Najwybitniejszy malarz i grafik skandynawski okresu modernizmu, jednocześnie obok Van Gocha najwybitniejszy wielki nowator, który pokazał sztuce nowe drogi rozwoju. Związany przez pewien czas z impresjonizmem, odszedł od niego i ostatecznie doszedł do ekspresjonizmu. Na malarstwo Muncha miały wpływ:
- impresjonizm,
- neoimpresjonizm,
- symbolizm Gauguina,
- sugestywność Van Gocha,
- ostrość spojrzenia Toulouse – Lautrec’a,
- zdobycze ówczesnej literatury skandynawskiej.
W efekcie powstał charakterystyczny dla Munch’a irracjonalny, niepowtarzalny świat plastyczny, podbudowany psychologicznie i dążący do przedstawiania uczuć.

- 1881 r. – 1884 r. – studiuje w ASP w Oslo, tutaj zapoznaje się z problematyką impresjonistyczną,
- 1885 r. – przybywa do Paryża,
- od 1891 r. – zaczyna malować tematy życia, miłości i śmierci, skupiony wokół uczucia osamotnienia egzystencjalnego, zagrożenia śmiercią, chorobami, tragizmem ludzkiego życia,
- 1890 r. – maluje „Zazdrość”, 1892-97 r. – seria „Fryz życia”, 1891 – 92 r. – „Pocałunek”,
- 1892 r. – maluje „Chore dziecko”, „Śmierć w pokoju chorego”,
- 1893 r. – 1894 r. maluje „Trzy stadia kobiety”, 1893 r. – „Krzyk”, 1893 r. – 1895 r. – kolejne serie,
- 1895 r. – maluje „U łoża śmierci”.

W pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych tworzy obrazy zbliżone treściowo, perspektywa ucieka ukosem, płynny gauguinowski kontur, niespokojna van goghowska faktura, ponury koloryt, gdzie dominują płomieniste czerwienie, zimne jadowite zielenie, błękity, żółcienie, żałobne czernie.
Po 1900 r. maluje w sposób bardziej optymistyczny, powstają dwie kolejne serie „Fryzu życia”.
1905 r. – 1915 r. – styl artysty ulega widocznej zmianie, barwy stają się żywsze, jaskrawsze, zbliżone do malarstwa fowistów, ale powstaje też szereg autoportretów, będących udokumentowaniem narastającej samotności artysty.
1909 r. – po przebytej chorobie nerwowej osiedla się w Norwegii i w przerwach pomiędzy jej nawrotami kontynuuje malowanie swoich obsesyjnych wątków.

Wiosenny dzień na ulicy Karla Johana

Wiosenny dzień na ulicy Karla Johana, 1890, olej na płótnie, 80x100 cm

Zachód słońca nad brzegiem morza

Zachód słońca nad brzegiem morza, 1892, olej na płótnie, 63x96 cm

Krzyk Muncha

Krzyk, 1893, olej, tempera i pastel na kartonie, 91x73 cm

Munch - Niepokój

Niepokój, 1894, olej na płótnie, 94x73 cm

Trzy stadia kobiety

Trzy stadia kobiety, 1894, olej na płótnie, 164x250 cm

Munch - Śmierć w izbie chorego

Śmierć w izbie chorego, 1895, olej na płótnie, 150x167 cm

Munch - U łoża śmierci

U łoża śmierci, 1895, olej na płótnie, 90x120 cm

Munch - Zazdrość

Zazdrość, 1895, olej na płótnie, 67x100 cm

Damy na moście

Damy na moście, 1903, olej na płótnie, 203x230 cm

Drwal

Drwal, 1913, olej na płótnie, 130x105 cm

Podobne wypracowania: