Bądź na bieżąco - RSS

Opis obrazu klasycystycznego

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 12 lutego 2011   |   Liczba słów: 366

Jean Auguste Dominique Ingres – Portret panny Rivière

Jean Auguste Dominique Ingres - Portret panny Riviere

"Mademoiselle Caroline Rivière", 1806, olej na płótnie, 100 cm x 70 cm, sygnowany w prawym dolnym rogu: „Ingres”, Muzeum Luwr, Paryż

Ten portret młodej kobiety, wraz z portretami jej rodziców namalował artysta w Paryżu tuż przed wyjazdem do Rzymu. Obraz ten wykazuje bliskie związki Ingres’a z malarstwem Rafaela i malarzy florenckich. Gdy ten swoisty tryptyk pokazano na salonie w roku 1806, określono je mianem gotyckich z powodu ich linearnej precyzji i „szklistego”, gładkiego sposobu wykończenia w manierze „prymitywistów”.

Jean Auguste Dominique Ingres był malarzem klasycystycznym, świetnym rysownikiem, uczniem Dawida. Działał w Paryżu i Rzymie. Malował kompozycje mitologiczne i alegoryczne. Jednak największym jego osiągnięciem są akty i portrety. Obrazy te cechuje statyczna kompozycja i łagodny koloryt harmonizujący z rysunkiem i gładką fakturą. Malował głównie portrety ludzi młodych. Stworzył uroczy typ portretu kobiecego, który potem przez wiele lat powtarzał. W najlepszych swoich portretach potrafił obdarzyć te wydelikacone, światowe damy rysami bohaterek klasycznych. Do tego typu portretów należy m.in. portret „Panny Riviere”.

Patrząc na ten portret natychmiastowo doznaje się skojarzenia z malarstwem renesansu. Sam Ingres przyznawał się do uwielbienia malarzy tego okresu, szczególnie Rafaela. Ingres do końca życia pozostał już żarliwym obrońcą i ostatnim niepoślednim przedstawicielem stylu. I tak właśnie w portrecie tym widać szczególne uwielbienie malarza dla sztuki greckiej, dostrzegamy również jego wielki zachwyt nad pięknem i perfekcją przyrody, będącej jego głównym natchnieniem.

Ingres, jak większość klasyków był bardzo drobiazgowy i wnikliwy w rysunku, ale niewielu z nich było w stanie, tak jak on ukazać strukturę materiału, puszystość futra czy blask metalu. To niesamowite, staranne odtwarzanie strojów i akcesoriów nie odrywa wcale widza od ludzkiej postaci. Wręcz przeciwnie, każdy fragment jego dzieła stanowi również całość dla siebie.

Cechą charakterystyczną malarstwa Ingres’a jest jego wyjątkowy, subtelny koloryzm. Na przykładzie portretu „Panny Riviere” spostrzegamy jak lekko i naturalnie zestawiał Ingres kolory. Jego gama opiera się głównie na trzech barwach bliskich podstawowym: miodowych rękawiczek, zieleni i błękitów tła oraz różu ust. Jasna, biała suknia kontrastuje z czarnymi włosami. Perfekcyjnie wyważona kompozycja zamyka się w klasycznym trójkącie. Każdy element obrazu stanowi niewzruszony, niezbędny element kompozycji: błękitna powierzchnia jeziora, wysoka wieża i pas drzew w tle. Wszystko to sprawia wrażenie, jakby każdy człon dzieła znajdował się niezbity na swoim miejscu.

Podobne wypracowania: