Bądź na bieżąco - RSS

Pochodzenie języka polskiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 27 maja 2011

Podobieństwa w słownictwie i językach europejskich i części Azji, świadczą, iż języki te wywodzą się z jednego źródła – prajęzyka. Był nim język praindoeuropejski, którym posługiwano się 3000 lat p.n.e. na obszarach wokół dolnej Wołgi. Stopniowo w miarę przemieszczania się grup wspólnoty praindoeuropejskich, wytworzyło się kilkanaście grup etnicznych różniących się coraz bardziej języków. Jedną z grup stworzyli Prasłowianie, zamieszkujący pierwotnie tereny między Odrą a Dnieprem. Później, po dalszych wędrówkach, po rzekę Łabę i część półwyspu bałkańskiego. Na wschodzie po Wołgę i Dźwinę.

Od III wieku p.n.e. do II wieku n.e. Prasłowianie mówili jednym językiem prasłowiańskim. Między III a VII wiekiem n.e. nastąpił rozpad wspólnoty prasłowiańskiej na trzy grupy językowe: połudn [...]   więcej »

Tagi: , ,

Artur Grottger krótka biografia

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 23 maja 2011

Artur Grottger urodził się 11 listopada 1837 roku w Otyniowicach na Podolu. Pochodził z rodziny szlacheckiej, miał siostrę i dwóch braci. Jego ojciec był malarzem. Rodzice zauważywszy u syna talent kształcili go w kierunku malarstwa. Artur uczył się u Juliusza Kossaka i w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.

Grottger był jednym z najwybitniejszych artystów malarstwa historycznego. Malował głównie wypadki poprzedzające Powstanie Styczniowe oraz walki i zdarzenia z powstania. Tworzył też sceny batalistyczne i rodzajowe oraz kompozycje historyczne np.: „Ucieczka walecznego”, „Pojednanie”, „Pożegnanie”, „Powitanie”. Starał się godzić idealizm z realizmem. Jest też autorem wielu portretów.Szeroką popularność zyskał sobie w kraju przejmującymi cyklami rysunkow [...]   więcej »

Tagi: , ,

Średniowieczne formy teatralne

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 19 maja 2011

Powstanie dramatu średniowiecznego związane jest z obrzędami religijno – liturgicznymi w kościele katolickim.

Średniowieczna sztuka o tematyce religijnej nazywa się misterium. Ażeby nie nużyć widzów poważną treścią do misterium dołączano scenki o tematyce świeckiej, które nazywano intermediami.

Scenografia w przedstawieniach średniowiecznych była symultaniczna, czyli stała i niezmienna. Misteria przedstawiane były przed portalami kościołów lub na rynkach. Aktorzy nie byli zawodowcami i grali niejednokrotnie przez całe życie. Znane misteria są związane tematycznie ze świętami Bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy. Innym typem teatralnej sztuki średniowiecznej była komedia dell’arte, której kolebką były Włochy. Sztuki te miały charakter świecki i wystawiane były na pla [...]   więcej »

Tagi: , ,

Ocena emigracji polskiej w poemacie Słowackiego „Anhelli”

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 16 maja 2011

W sierpniu 1838 roku ukazał się w Paryżu drukiem „Anhelli”. Jest to jeden z utworów zaliczanych do największych osiągnięć Słowackiego. Nietypowość tego poematu polega na wprowadzeniu stylizacji biblijnej i symbolizmu. Niezwykłość utworu to również wyartykułowane odważnie przez autora krytyczne sądy o postawach politycznych i losach współczesnej emigracji oraz niezachwiane przekonanie o zwycięstwie rewolucji. Słowacki ukazał skłóconych oraz niszczących się wzajemnie przedstawicieli emigracji. Swoje przesłanie budował się nie na koncepcji narodu wybranego, którego celem jest cierpieć, zmartwychwstać i zbawić Europę, ale na silnej wierze w przyszły upadek monarchistycznego systemu i zagładę dawnego społeczeństwa. Był przekonany o zwycięstwie nowy [...]   więcej »

Tagi: , ,

Juliusz Słowacki Beniowski streszczenie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 16 maja 2011

Maurycy Kazimierz Zbigniew Beniowski był ubogim szlachcicem mieszkającym na Podolu. Posiadał dziedziczną wioskę. Przez swoją rozrzutność Beniowski zadłużył się. Chciał poślubić pannę Anielę. Wszystko było na dobrej drodze dopóki nie stracił wioski. Aniela kochała go mimo wszystko wiernie, ale na przeszkodzie stał jej ojciec. Kazimierz jednak widywał się z nią często, ale bał się szczerze wyjawić swoich uczuć.

Pewnego wieczoru Beniowski wraz ze sługą wyruszył w podróż, pragnąc zaciągnąć się do wojska i w ten sposób przysłużyć się ojczyźnie. Przejeżdżając koło posiadłości ukochanej patrzył z żalem na dom, w którym „wziął harbuza”. Westchnąwszy pojechał dalej. W pewnym momencie na koniu Grzesia znalazła się wiedźma, chwyciła lejce Kazimierza i szybko ruszy [...]   więcej »

Tagi:

Akcja historyczna w „Beniowskim” Słowackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 15 maja 2011

„Beniowski” został napisany w 1840 roku. Dzieło ma charakter poematu historyczno – dygresyjnego. Treść jest zaczerpnięta z dziejów Konfederacji barskiej. Jednym z jej uczestników był bohater poematu Maurycy Beniowski. Przygody Beniowskiego i walki konfederacji posłużyły poecie jedynie za kanwę, na której osnuł on niezwykle bogate dygresje, wyrażając w nich swoje poglądy na wszystkie aktualne sprawy w zakresie polityki i zagadnień społecznych, jak również literatury romantycznej.

Czas i miejsce akcji: druga połowa XVIII wieku, Ukraina, Krym, Bar.

Dzieje Kazimierza Maurycego Zbigniewa Beniowskiego:

1. Miłość i beztroskie życie w majątku ziemskim na Podolu.
2. Miłość do Anieli Ladowieckiej i potajemne zaręczyny.
3. Utrata majątku.
4. Pożegnanie Anieli z Beniowskim i jego wyjazd.
5. Zmuszanie [...]   więcej »

Dygresje zawarte w „Beniowskim” Juliusza Słowackiego

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 15 maja 2011

„Beniowski” Juliusza Słowackiego uważany jest za jedno z najwybitniejszych dzieł romantyzmu polskiego, a na pewno za najbardziej romantyczny z romantycznych utworów polskich. Jest to szczytowe osiągnięcie epiki wierszowanej w literaturze polskiej tego okresu. Utwór zaskakuje czytelnika bogactwem i różnorodnością podejmowanej problematyki oraz częstym przechodzeniem narratora od tematu do tematu. Wszystkie sprawy, o których tu mowa, są dla opowiadającego równie ważne. Zbudowany w ten sposób utwór wierszowany zwykło się nazywać poematem dygresyjnym. Podstawowa cecha „Beniowskiego” polega na tym, że narrator mówi tu o wielu sprawach równocześnie: o bohaterach historycznych, o sobie samym, o własnej twórczości, inspiracjach, o konfliktach z krytyką literacką.

Czołowe miejsce zajmuje w utworze [...]   więcej »

Tagi: ,

Architektura romańska we Włoszech

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 11 maja 2011

Wczesnochrześcijańska bazylika kolumnowa, bez transeptu i masywu zachodniego jest wzorem dla wczesnoromańskich kościołów Italii. Cechy:
- jedna lub trzy absydy od wschodu,
- prosta ściana zachodnia; cegła lub kamień łamany,
- dzwonnica wolno stojąca; cienkie mury,
- rząd arkadek pod gzymsem.

W okresie rozwiniętego romanizmu pojawiają się formy zróżnicowane:
- drewniane stropy, dwukondygnacyjny podział wnętrza nawy głównej,
- podział na przęsła, przemienność podpór; kościoły sklepione żebrowo z emporami, ale często bez okien w nawie głównej (Mediolan, S. Ambrogio),
- fasady płaskie z portalami baldachimowymi, oknami, fryzami rzeźbiarskimi, galeryjkami arkadowymi (kościół S.Michelle, Pawia),
- obszerne krypty, wieża na skrzyżowaniu naw.

Budowle centralne jako kościoły lub baptysteria nale [...]   więcej »

Tagi:

Pop-art i jego przedstawiciele

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 10 maja 2011

Pop-art - jest to ruch artystyczny narodzony w Anglii i Stanach Zjednoczonych na początku lat sześćdziesiątych XX wieku. Około 1965 roku osiągnął szczyt rozwoju i popularności. Nazwa ruchu wywodzi się od terminu „popular art.”, co ma oznaczać sztukę popularną, sztukę mieszkańców miast. Pop-art nie ma jednolitych cech kierunku plastycznego. Jedynym elementem wspólnym jest obecność w nich lub przypomnienie przedmiotów codziennego użytku. Pop-artyści używają tych przedmiotów jako wzorców estetycznych, elementów kompozycji lub odtwarzają je w sposób naturalistyczny malarsko, bądź tworzą ich atrapy. Są to rzeczy najczęściej pozostające w bezpośrednim związku z codziennym życiem (butelki po Coca-Coli, puszki, produkty sprzedawane w popularnych domach to [...]   więcej »

Tagi: , , , , ,

Juliusz Słowacki – Grób Agamemnona opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 6 maja 2011

Ocena społeczeństwa polskiego w „Grobie Agamemnona” Juliusza Słowackiego.

„Grób Agamemnona”, opublikowany wraz z „Lillą Wenedą” w 1840 roku, jest fragmentem pieśni VIII „Podróży do Ziemi Świętej z Neapolu”. W utworze zauważyć można wyraźny podział. Pierwsza jego część nawiązuje bezpośrednio do pobytu poety w grobowcu i do opisu jego wrażeń wzbudzonych atmosferą tego miejsca. Refleksjami tymi poeta dzieli się z czytelnikami już na początku utworu, w czterech pierwszych wersach:

„Niech fantastycznie lutnia nastrojona
Wtóruje myśli posępnej i ciemnej,
Bom oto wstąpił w grób Agamemnona
I siedzę cichy w kopule podziemnej”

Dalej następuje opis ciemnego, chłodnego, zarośniętego pajęczynami grobu. Podmiot liryczny doznaje licznych skojarzeń z „Iliadą“ Homera i z mitologicznymi bohatera [...]   więcej »

Tagi: