Bądź na bieżąco - RSS

Geneza i ludowość II części „Dziadów” Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 28 lutego 2011

„Dziady” część II i IV nazywane są wileńsko – gromskimi i wydane zostały w roku 1823. Na powstanie tego utworu wpłynęły następujące zjawiska: tradycje ludowe; obchody św. Zmarłych; śmierć matki poety; utrata ukochanej – Maryla Wereszczakówna wychodzi za mąż za Puttkamera, bogatego ziemianina; wpływ zachodniej literatury romantycznej.

„Dziady” mają budowę fragmentaryczną, brak części III (napisana przez poetę siedem lat później). Część I zastępuje jak gdyby wiersz „Upiór”.

W drugiej części „Dziadów” występuje jedność czasu i miejsca akcji oraz obecność chóru, co stanowi nawiązanie do dramatu antycznego. Utwór posiada jednak więcej elementów charakterystycznych dla poetyki romantycznej: wielowątkowość akcji, elementy fantastyczne, kompozycja fragmentaryczna, operowanie na [...]   więcej »

Tagi: ,

IV część „Dziadów” jako romantyczno – sentymentalny poemat o miłości

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 28 lutego 2011

IV część „Dziadów” to jeden z najważniejszych utworów polskiego romantyzmu. Adam Mickiewicz podejmuje tu ważny problem granicy pomiędzy życiem a śmiercią, miłością a niespełnieniem.

Bohaterem utworu jest pustelnik, czyli osoba żyjąca w odosobnieniu, zraniony przez kobietę i umarły dla ludzi i całego świata. Nieszczęśliwe uczucie kreujące osobę bohatera stanowi jego przekleństwo. W momencie jego zjawienia się u księdza posiada on nieokreśloną postać. Męka i cierpienie uczyniło z niego „ni to człowieka, ni to ducha”. W IV części „Dziadów” poeta przedstawia dwie różne postaci, a jednocześnie dwa zupełnie różne sposoby patrzenia na świat. Ksiądz reprezentuje podejście rozumowe do zjawisk natury, Gustaw natomiast postrzega je sercem.

Wielką romantyczną miłość Gustaw rozumiał jako połącz [...]   więcej »

Tagi: ,

Malarstwo renesansu w Polsce

Kategoria: Historia sztuki   |   Dodano: 28 lutego 2011

Wyjątkowo silny w Polsce system cechowy tamował długo rozwój indywidualnej twórczości. Sprzyjał też przywiązaniu do tematycznych i ikonograficznych schematów gotyckich, które utrzymywały się przez długie lata. Przełomem stało się wprowadzenie pejzażu do tła obrazu, sugerowanie przestrzeni, rezygnacja ze złotego tła. Malarstwo sztalugowe renesansu rozwijało się słabo i nie wydało dzieł równych niderlandzkim czy włoskim.

Wspaniale natomiast rozwijało się malarstwo miniaturowe. Przykłady dzieł tego czasu to: miniatury „Kodeksu Baltazara Behema”, „Graduału Jana Olbrachta”, „Pontyfikatu Erazma Ciołka”. „Kodeks Baltazara Bohema” jest zbiorem statutów cechowych. Miniatury przedstawiają sceny z ówczesnego życia miasta, ukazują różne rzemiosła. Mimo użycia złota, bar [...]   więcej »

Tagi: , ,

Prometeizm i mesjanizm w III części „Dziadów” Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 27 lutego 2011

Z zamykającej „Prolog” wypowiedzi Ducha wiadomo, że Konrad jako wyjątkowa i wyizolowana ze zbiorowości jednostka może być wyposażony w ogromną i wszechstronną siłę:

„Ludzie! każdy z was mógłby, samotny, więziony,
Myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony.”

Jako jednostka o wielkiej indywidualności staje się reprezentantem całego narodu, jego cierpień oraz prawa do szczęścia i wolności. Załamany klęską sprawy narodowej śpiewa pieśń wzywającą do zemsty i krwawego odwetu na wrogu, a następnie jako poeta próbuje odsłonić narodową przyszłość. Pieśń Konrada zostaje jednak przez współwięźnia – Księdza potępiona jako „pieśń szatańska”, a odkrycie przyszłości za pomocą poetyckiej wyobraźni okazuje się niemożliwe. Konrad nie może więc zrealizować swoich [...]   więcej »

Tagi: , ,

Recenzja spektaklu “Dziady” w reżyserii Jana Englerta

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 27 lutego 2011

„Dziady” Adama Mickiewicza w reżyserii Jana Englerta – widowisko telewizyjne.

Kilka lat temu spektakl telewizyjny „Dziady” w reżyserii Jana Englerta, emitowany był w programie pierwszym Telewizji Polskiej. Wtedy nie wiedziałem jeszcze, że jest to adaptacja lektury szkolnej, dlatego nie oglądałem go zbyt uważnie. Teraz po latach z chęcią i zaciekawieniem wróciłem do tego obrazu oglądając go w szkole na zajęciach z Języka polskiego.

Adaptacja słynnego dramatu Adama Mickiewicza według wizji Jana Englerta zrobiła na mnie ogólnie dobre wrażenie, w szczególności z powodu nowatorskiego ujęcia tematu. Film zrealizowany został zupełnie inaczej od typowych spektakli, bardziej przystępnie. Wydaje mi się jednak, że dla zwykłego śmiertelnika, który szuka w telewizji jedynie rozrywki m [...]   więcej »

Tagi: , ,

Charakterystyka postaci Kordiana

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 26 lutego 2011

Sylwetka psychiczna i konflikty moralne głównego bohatera dramatu Juliusza Słowackiego „Kordian”.

Bohater „Kordiana”, nazwany imieniem „Człowieka – serca” uosabia najważniejsze dylematy pokolenia, które wzięło udział w powstaniu listopadowym.

Poetę interesował przede wszystkim proces psychicznego i politycznego dorastania piętnastoletniego chłopca do czynów męskich. Interesowały go wewnętrzne i zewnętrzne przyczyny, które spowodowały, że Kordian nie był w stanie tym zadaniom sprostać. Konrad w wieku młodzieńczym pragnął dokonać czegoś, co dowiodłoby jego niezwykłości:

„Trzeba mi nowych skrzydeł, nowych dróg potrzeba,
Jak Kolumb na nieznane wpływam oceany”.

Jednak wszelkie jego próby i pomysły okazują się nierealne. Ukochana Kordiana Laura lekceważy jego uczucia. Nie pojmuje jego sł/p> [...]Tagi: , ,

Poezja dwudziestolecia międzywojennego opracowanie

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 24 lutego 2011

„Byłaś, Poezjo, teatralną grą,
Miałaś swe stałe, stare rekwizyty,
Lecz oto moce niesłychane prą,
I śpiew Powszechny bije pod błękity!
(…) Idziesz, Poezjo Nowa! Jak przed burzą,
Duszno nam… Czujem, że się chwila zbliża”.

Tak w 1918 roku w wierszu „Poezja” prorokował Julian Tuwim. Nadchodzi nowa poezja i „będzie Nowych Zdarzeń protoplastą” – czy stało się tak rzeczywiście?

Poeci dwudziestolecia międzywojennego reprezentowali różnorodne postawy artystyczne: od skrajnie awangardowych, buntowniczych – po tradycjonalistyczne, odwołujące się do dorobku kultury polskiej. Te zjawiska literackie w prozie, poezji i dramacie stanowią oryginalny i nowatorski wkład w rozwój literatury polskiej.

I tak – do tradycji odwoływali się głównie Leopold Staff oraz Bolesław Leśmian, poeci którzy debiutow [...]   więcej »

Tagi: , , , , , , , , , , , , , ,

Fakty z życia i twórczości Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 23 lutego 2011

Adam Mickiewicz urodził się 24 grudnia 1798 roku w Zosiu koło Nowogródka, zmarł 6 czerwca 1855 roku w Konstantynopolu. Po ukończeniu szkół dominikańskich w 1815 roku wstąpił na uniwersytet w Wilnie, gdzie zdobył wykształcenie w zakresie filologii klasycznej, literatury ojczystej i historii. Od września 1819 roku objął posadę nauczyciela szkoły średniej w Kownie. Należał wtedy do Towarzystwa Filomatów i Filaretów i z tego powodu został osadzony w więzieniu. Następnie zesłano go do Rosji, gdzie poznał wielu wybitnych tamtejszych pisarzy. W 1829 roku znalazł się w Niemczech, a następnie w Rzymie. W kwietniu 1831 roku wyruszył przez Genewę i Paryż do Wielkopolski, którą opuścił w marcu 1832 roku po czym przez Drezno udał się do Paryża. Tam ożenił się [...]   więcej »

Tło historyczne „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 lutego 2011

Tło historyczne i wymowa polityczna „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza. Geneza utworu.

Pierwsze wydanie „Pana Tadeusza” opublikowano w 1834 roku w Paryżu. Przyczyny powstania dzieła:
- rozczarowanie poety do emigracji, w której pokładał on wielkie nadzieje uzyskania pomocy w odzyskaniu niepodległości przez Polskę,
- wielka tęsknota za ojczyzną i pobyt Mickiewicza przez 10 miesięcy 1831 roku w Poznańskiem, gdzie poeta na nowo zetknął się z obyczajami polskimi.
Początkowo Mickiewicz chciał stworzyć niewielki utwór sielankowy, lecz w czasie pracy rozrósł się on do wielkości epopei.
Akcja rozgrywa się na Litwie, w Soplicowie, w czasie przemarszu wojsk napoleońskich na Moskwę i trwa przez pięć sierpniowych dni 1811 roku, a od księgi X do XII półtora dnia na wiosnę 1812 roku.

Wątki tematyczne w [...]   więcej »

Działalność polityczna i naukowa Adama Mickiewicza

Kategoria: Język polski   |   Dodano: 22 lutego 2011

Adam Mickiewicz po ukończeniu szkół dominikańskich w Nowogródku wstąpił w 1815 roku na uniwersytet w Wilnie, gdzie uzyskał znakomite wykształcenie w zakresie filologii klasycznej, literatury ojczystej i historii. Od września 1819 r. pracował jako nauczyciel w szkole średniej w Kownie, należąc w tym okresie do Towarzystwa Filomatów i Filaretów. W 1839 roku objął w Lozannie katedrę profesora literatury rzymskiej, a w latach 1840 – 1844 piastował urząd profesora w katedrze literatur słowiańskich, utworzonej w College de France. Zetknął się tam z Tobiańskim, który przybył do Paryża z Litwy. W lutym 1848 roku przebywał w Rzymie, gdzie zorganizował ochotniczy legion polski. Poeta wrócił do Paryża, aby podjąć kolejną akcję polityczną. Wraz z grupą przeds [...]   więcej »